Nie dość blada królewna
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Roksana Jędrzejewska-Wróbel

Pewnego razu w Doskonałym Królestwie przychodzi na świat królewna Miranda. Jest wesoła i bystra, ale czy to wystarczy, żeby spełnić pokładane w niej nadzieje? Bycie córką Najdoskonalszej Pary zobowiązuje. Mister Wizaż i Perfekcyjna Ochmistrzyni robią, co mogą, ale kiedy Miranda zajmuje ostatnie miejsce w konkursie na „Stópkę Kopciuszka”, są wstrząśnięci. Teraz o wszystkim zadecyduje werdykt, jak wyda Urządzenie Do Pomiaru Doskonałości...

PREMIERA: 28.05.2016
DLA DZIECI O 7 LAT

scenariusz: Roksana Jędrzejewska-Wróbel

reżyseria: Ewa Piotrowska

scenografia: Eva Farkašová

muzyka: Wojciech Błażejczyk

przygotowanie wokalne: Iwona Wiśniewska-Salamon

projekcje multimedialne: Ireneusz Maciejewski

konsultacja choreograficzna: Arkadiusz Buszko

OBSADA
Balbaryk i Złota Piosenka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Artur D. Liskowacki

Adaptacja sceniczna jednej z trzech części przygód Balbaryka autorstwa Artura D. Liskowackiego. Wesoły, przyjazny Balbaryk mieszka w gwarnej i szczęśliwej krainie Tutaj. Pewnego dnia to spokojne życie zostaje zakłócone, gdyż całe Tutaj ogarnia Wielka Cisza. Wszystko, co Balbaryk zna i kocha, jest zagrożone. Jedyny ratunek to odnalezienie Złotej Piosenki, która może przegonić Wielką Ciszę. Wymaga to wyruszenia w długą, niebezpieczną podróż w nieznane krainy. Balbaryk oraz jego przyjaciele, Sumak, Palcaty i Makar Onmu Szelki, postanawiają podjąć się tego niezwykłego zadania.

PREMIERA: 18.03.2016
DLA DZIECI W WIEKU SZKOLNYM, OD 7 LAT

scenariusz: Artur D. Liskowacki

reżyseria: Zbigniew Niecikowski

scenografia: Joanna Braun

muzyka: Jacek Wierzchowski

choreografia: Zbigniew Szymczyk

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
A Dramatic Comedy
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Adam Frankiewicz, Rafał Hajdukiewicz, Magdalena Mioduszewska

Humorystyczna, niepoważna, z lekką nutką melancholii – taka jest utrzymana w konwencji teatru cieni opowieść o Charlesie Chaplinie, jednej z najwybitniejszych postaci światowego kina XX wieku. Wydarzenia z życia artysty, przedstawione w dowcipny sposób, rozbawią Państwa, wzruszą, niekiedy też... zaniepokoją.

Dzięki niezwykłej pracy dwóch animatorów, wykorzystujących 91 lalek, wybierzemy się wraz z 48 bohaterami w świat, w którym Chaplin ucieka przed policją, pracuje w  teatrze, przenosi się do Ameryki, natrafia na węża morskiego i rosyjską łódź podwodną, wraz z Księżycem skacze na linie pomiędzy dachami domów, a nawet... spotyka UFO. Wszystko to w klimatach starego, niemego kina, wzbogacone o muzykę na żywo i wypełnione iście chaplinowskim humorem.


Na „A Dramatic Comedy” zapraszamy 20, 21 i 22 stycznia 2016 roku o godz. 19.00.



PREMIERA: 20.01.2016

scenariusz, animacja: Adam Frankiewicz, Rafał Hajdukiewicz
scenografia: Kinga Dalska, Adam Frankiewicz, Rafał Hajdukiewicz
muzyka: Magdalena Mioduszewska 

OBSADA
SYLWESTER 2015
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENATYLKO DLA DOROSŁYCH

Muzycznie i teatralnie w ostatni wieczór 2015 r.

W ten wyjątkowy wieczór „Pleciuga” zabrała Państwa w muzyczną podróż z piosenkami oraz prozatorskimi tekstami Agnieszki Osieckiej.

Mamy nadzieję, że ta szczególna prezentacja przedstawienia „Wybierz Osiecką raz jeszcze” oraz teatralna atmosfera sprawiły, że powitanie Nowego Roku na długo zostanie w Państwa pamięci.

Sylwester w „Pleciudze” to wiele atrakcji, okraszonych smacznym poczęstunkiem.

 

Wyjątkowy
teatralny wieczór sylwestrowy
w muzycznej odsłonie
– tylko w „Pleciudze”!

31 grudnia 2015
godzina 20.00


SPONSORZY NAGRÓD SYLWESTROWYCH


 

 

PREMIERA: 31.12.2015
TYLKO DLA DOROSŁYCH
OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Poruszenie
Najbliższy spektakl: / KAMERALNATYLKO DLA DOROSŁYCH
E.E. Cummings

„Poruszenie” to przedstawienie oparte na wierszach E.E. Cummingsa.

Już jako studentka byłam zauroczona poezją tego amerykańskiego poety i malarza. Z biegiem lat dojrzewał we mnie pomysł na spektakl z wykorzystaniem jego twórczości, w którym mogłabym połączyć moje dwie największe pasje: muzykę i teatr lalkowy.

Pomysł przerodził się w projekt, a projekt poprzez próby i współpracę ze wspaniałymi artystami w spektakl „Poruszenie”.

Zapraszam w oniryczną podróż do intymnego świata pełnego uczuć, zarówno tych pełnych blasku jak i tych skrytych w cieniu.


Marta Łągiewka 


Projekt zrealizowany w ramach stypendium Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego.
Projekt dofinansowany przez Urząd Miasta Szczecin.
Patronat projektu: Związek Artystów Scen Polskich.
Partner projektu: Teatr Lalek „Pleciuga” w Szczecinie. 

PREMIERA: 11.12.2015
TYLKO DLA DOROSŁYCH

tłumaczenie: Stanisław Barańczak, Artur Międzyrzecki
wybór wierszy i inscenizacja: Marta Łągiewka
opieka reżyserska: Wiesław Łągiewka
scenografia: Natalia Szostak
muzyka: Elżbieta Sokołowska
wiolonczela: Natalia Wesołowska
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko

 


OBSADA
Marta
Łągiewka
Kraina Śpiochów
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Marta Guśniowska

W Krainie Śpiochów wszyscy śpią smacznie, długo i radośnie: król, piastunka, dworzanie, poddani. Tylko królewna Śpioszka nie może spać, bo dręczą ją paskudne Koszmary. Gdy Król Śpioch się o tym dowiaduje się, jest przerażony. Przecież to okropne, nie móc zasnąć! A jeśli Śpioszka nie zaśnie w czasie świąt – nie dostanie prezentu! Bo Święty Mikołaj przychodzi tylko do dzieci, które grzecznie śpią...

Król Śpioch jest jednak dobrym, kochającym ojcem i nie pozwoli, aby jego najdroższa córka nie dostała prezentu. Wyruszy na koniec świata, aby znaleźć lekarstwo na sen i zapewnić Śpioszce prezent pod choinką!

PREMIERA: 03.12.2015
DLA DZIECI

reżyseria i opracowanie scenograficzne: Zbigniew Niecikowski
muzyka: Jacek Wierzchowski 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Rosnę
Najbliższy spektakl: / SALA PRÓB
Mariola Fajak-Słomińska i Janusz Słomiński

Nastrojowa i prosta opowieść o oczekiwaniu na narodziny dziecka oraz o pierwszych chwilach niemowlęcia. Spektakl, utrzymany w rodzinnej atmosferze, pozbawiony jest słów; na dziecięce zmysły oddziałuje poprzez dźwięki, ruch i barwy.

„Rosnę” to urocza propozycja dla rodzin z małymi dziećmi: nie tylko zapewnia powrót do świeżych jeszcze wspomnień, lecz także zaprasza do wprowadzenia maluchów w świat, w którym na pytanie „skąd się wziąłem” można odpowiedzieć przy pomocy teatru.

PREMIERA: 17.10.2015
DLA NAJMŁODSZYCH DZIECI

reżyseria: Mariola Fajak Słomińska i Janusz Słomiński
scenografia: Jolanta Brejdak
muzyka: Zbigniew Krzywański
choreografia: Arkadiusz Buszko

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Paulina
Lenart
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Tygrysek i kapitan Morgan
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Grzegorz Kwieciński

Mały, odważny i marzący o wspaniałych przygodach Tygrysek wyrusza w świat wraz z piracką załogą kapitana Morgana. Morska podróż zaprowadzi ich aż na plantację uwielbianych przez wszystkich bananów. Starcie między przyjaznymi żyrafami a agresywnymi piratami wydaje się nieuniknione...

Czy te wydarzenia sprawią, że młody, dość naiwny Tygrysek dojrzeje i pozna smak takich słów, jak odpowiedzialność, uczciwość, przyjaźń? Jak zakończy się wyprawa Tygryska?...

PREMIERA: 26.09.2015
DLA DZIECI OD 5 LAT

reżyseria: Grzegorz Kwieciński
scenografia: Przemysław Karwowski
muzyka: Jacek Stankiewicz
 

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Tymoteusz i Psiuńcio
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Jan Wilkowski

Stworzony przez Jana Wilkowskiego miś Tymoteusz Rymcimci to uroczy rozrabiaka o bogatej wyobraźni i dobrym sercu. Jego przygody bawią i zachwycają kolejne pokolenia dzieci.

Pewnego dnia Tymcio spotka samotnego, bezdomnego psa. Każde dziecko chciałoby mieć własne zwierzątko, prawda? Tymcio również! Wprawdzie Tata-Niedźwiedź się nie zgadza, ale co zaszkodzi przenocować pieska pod łóżkiem? Może Tata jeszcze zmieni zdanie?

Tymczasem do domu Niedźwiedzi skrada się podstępny Lis. Pod osłoną nocy zamierza ukraść wszystko, co się da i skąd się da: ze stołu, z szafy, spod łóżka. Ale, ale, pod łóżkiem czeka nieprzyjemnie warcząca niespodzianka...

Jak się potoczą losy wesołego Tymcia, dzielnego pieska, upartego Taty i zdradzieckiego Lisa – dowiesz się tylko w Pleciudze!

PREMIERA: 30.05.2015
DLA DZIECI OD 4 LAT

reżyseria: Michał Dąbrowski
scenografia: Andrzej Dworakowski
muzyka: Krzysztof Dzierma

słowa piosenek pochodzą ze słuchowiska „Tymoteusz Rimcimci – bajka muzyczna”, autor: Jan Wilkowski, muzyka: Jerzy Dobrzański, rok nagrania: 1972.

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Smok w Krainie Parasoli
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Marta Kwiek / scenariusz oparty na motywach baśni „Inna niż wszystkie bajka o smoku” Ireneusza Iredyńskiego

W Krainie Parasoli każdy wie, że „zawsze trzeba mieć przy sobie parasol”; każdy wie, że „rada miejska jest najmądrzejsza”; i każdy wie, że „wszystkie smoki są złe”. Gdy więc pojawia się prawdziwy smok, przerażeni mieszkańcy Parasolkowa postanawiają go zgładzić. Nie słuchają małego chłopca, Mirka, który twierdzi, że legendarny stwór jest miły i niegroźny. Do walki z „przebrzydłym potworem” ruszają wynajęci żołnierze...

"Smok w Krainie Parasoli" to baśń z morałem, lecz bez moralizowania. Jej niezaprzeczalny urok tkwi w przedstawieniu za pomocą prostej historii i zrozumiałego języka tak ważnych tematów, jak tolerancja, uczciwość oraz przyjaźń. Dzięki przygodom niezwykłego smoka w świecie pełnym parasoli mali widzowie bez trudu zrozumieją i zapamiętają te wartości.

PREMIERA: 28.02.2015
DLA DZIECI OD 3 LAT

reżyseria i scenografia: Sabina Wacławczyk
muzyka: Elżbieta Sokołowska
multimedia: Emilia Łapko 

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Karuzela Świętego Mikołaja
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Zbigniew Niecikowski na motywach sztuki Natalii Gołębskiej „Kramik Mikołaja Gwiazdora”

„Karuzela Świętego Mikołaja” to urokliwa opowieść nawiązująca do tradycji bożonarodzeniowej.

Świętego Mikołaja, przygotowującego się z Niedźwiedziem Bartkiem i Turoniem do Gwiazdki, odwiedzają dawni znajomi – Anioł i Diabeł Rokita, aktorzy z jasełkowej szopki. Przyjaciele będą musieli stawić czoła Herodowi oraz jego zbirom, którzy czyhają na listy z prośbami od dzieci i zamierzają zepsuć wszystkim święta.
Jak skończy się ta niezwykła walka bohaterów z szopki? Czy listy dzieci dotrą do Mikołaja? Co pod choinkę dostanie sam Mikołaj? W Pleciudze dowiecie się tego już w grudniu!

PREMIERA: 04.12.2014
DLA DZIECI OD 3 LAT

opracowanie tekstu, reżyseria, scenografia: Zbigniew Niecikowski
muzyka: Jacek Wierzchowski

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Wybierz Osiecką raz jeszcze
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENATYLKO DLA DOROSŁYCH
Dariusz Kamiński

Piosenki Agnieszki Osieckiej w Pleciudze!

Utwory Agnieszki Osieckiej są wciąż obecne w kulturze, sztuce i codziennym życiu; powracają do nas szczególnie wtedy, gdy coś wspominamy lub o czymś marzymy.

Pleciuga zabierze Państwa w muzyczną podróż z piosenkami oraz prozatorskimi tekstami Agnieszki Osieckiej. Dodatkowy walor tej wyprawy to sposób jej prezentacji scenicznej: zaśpiewamy bowiem i opowiemy Osiecką za pomocą teatru formy.



PREMIERA: 09.11.2014
CZAS TRWANIA: 90 minut bez przerwy
TYLKO DLA DOROSŁYCH

scenariusz i reżyseria: Dariusz Kamiński
scenografia: Katarzyna Banucha
teksty piosenek: Agnieszka Osiecka
opracowanie muzyczne: Janusz Stalmierski
muzycy: Agnieszka Kuźma (fortepian), Marek Joniec (akordeon), Tomasz Pikulski (kontrabas)
przygotowanie muzyczne: Iwona Wiśniewska-Salamon
nagrania radiowe: Dariusz Kabaciński
choreografia: Arkadiusz Buszko
wizualizacje: Simon Bretherton

asystent reżysera: Danuta Kamińska
inspicjent: Marzena Heropolitańska

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Przygody Sindbada Żeglarza
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Bolesław Leśmian

Za namową potwora z głębin, nie bez powodu zwanego Diabłem Morskim, młody i spragniony przygód Sindbad wyrusza w świat. Podczas swych podróży zwiedzi magiczne krainy, stanie twarzą w twarz ze śmiertelnymi niebezpieczeństwami, pokocha piękne księżniczki i pozna gorycz niespełnionych marzeń. Czego się dowie o sobie? Jak wielkim hartem ducha, mądrością i odwagą się wykaże? Z czym powróci do Bagdadu, do domu, w którym czeka okropny grafoman, samozwańczy wieszcz wszech czasów, Wuj Tarabuk?

Niezwykłe dzieje Sindbada Żeglarza, niecne zakusy Diabła Morskiego i przerażająco kiepskie wiersze Wuja Tarabuka poznacie przychodząc do "Pleciugi"!

PREMIERA: 27.09.2014
CZAS TRWANIA: 60 minut
DLA DZIECI OD 6 LAT

adaptacja, reżyseria i scenografia: Aleksander Maksymiak
muzyka: Zbigniew Karnecki 

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Krzysztof
Tarasiuk
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Przygody Koziołka Matołka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Kornel Makuszyński i Marian Walentynowicz

Koziołek Matołek to jedna z najsympatyczniejszych i najzabawniejszych postaci polskiej literatury dla dzieci. Któż nie pamięta uroczego białego koziołka w czerwonych spodenkach, wędrującego po świecie? Któż nie miał choć raz ochoty przyłączyć się do Matołka i wspólnie z nim poszukać Pacanowa, w którym kozy kują? Któż nie martwił się i nie śmiał do rozpuku, gdy dzielny, choć nieco niezdarny bohater stawiał czoła kolejnym przeciwnościom losu?

Spotkać znów Koziołka Matołka, spotkać go w teatrze – co za wspaniała możliwość! Zapraszamy do „Pleciugi” na niezwykłe, zabawne, wzruszające, zachwycające przygody Koziołka Matołka – jedynej kozy, która przemierzyła świat, by dać się podkuć.

PREMIERA: 30.05.2014
CZAS TRWANIA: 50 minut bez przerwy
DLA DZIECI OD 4 LAT

inscenizacja i reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia i multimedia: Emilia Łapko
muzyka: Piotr Klimek
tekst piosenki: Malina Prześluga
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Maciej
Sikorski
Janusz
Słomiński
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Marta
Łągiewka
Pamiętniki Tatusia Muminka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Tove Jansson

Kim był w młodości Twój Tatuś? A Mamusia? Jakie mieli marzenia, jakich przyjaciół, jakie smutki i radości? Z kim się przyjaźnili, z kim spierali? Czy przeżywali niezwykłe, mrożące krew w żyłach przygody, czy budowali niezwykłe maszyny? Czy gromadzili olbrzymie kolekcje Bardzo Ważnych Rzeczy, czy może obserwowali mrówki w trawie i wpatrywali się w kształty płynących po niebie chmur?

Nie wiesz? Muminek, Ryjek i Włóczykij też nie wiedzieli. Jednak pewnego dnia Tatuś Muminka zaczął spisywać pamiętniki – i wówczas opowiedział wszystko: o sobie, o swych przyjaciołach, o wspólnych przygodach, o wielkich marzeniach. I o Mamusi.

"Pamiętniki Tatusia Muminka", sceniczna adaptacja jednego z tomów serii "Muminki" Tove Jansson, to zabawna, wzruszająca, chwilami pełna grozy i nieco melancholijna opowieść o minionej młodości, wielkich marzeniach, pierwszych przyjaźniach i poznawaniu świata. To także historia tworzenia się domu rodzinnego i hołd temu, co każdy z nas nosi w sobie i pielęgnuje: wspomnieniom.

PREMIERA: 04.04.2014
DLA DZIECI OD 6 LAT

przekład: Teresa Chłapowska
adaptacja i reżyseria: Laura Słabińska
teksty piosenek: Laura Słabińska
scenografia: Pavel Hubička
muzyka i przygotowanie wokalne: Mateusz Czarnowski
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko 
projekcje multimedialne: Emilia Łapko 

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Dariusz
Kamiński
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Tymoteusz i mikołajki
Najbliższy spektakl: /
Jan Wilkowski

Niesforny, pomysłowy i wesoły miś Tymoteusz przeżywa świąteczne rozterki. Ileż sprzątania! Ależ okropnie Tata bałagani tam, gdzie Tymcio właśnie sprzątnął! Tak trudno się wybiera dobre rodzynki do placka! A tu jeszcze kłopoty z Mikołajem...

Bo jak to jest, głowi się Tymcio, że wszystkie dzieci dostają prezenty tego samego dnia? Co zrobić, gdy przed drzwiami pojawia się cała gromada Mikołajów? Jak rozpoznać tego prawdziwego? Czy prawdziwy Mikołaj w ogóle istnieje? I czy lis, który dotąd oszukiwał, rzeczywiście w czasie świąt zmienił się na lepsze?

„Tymoteusz i mikołajki” to uroczy spektakl rodzinny, który przenosi nas w atmosferę świątecznego zamieszania, przypomina, jak ważna jest umiejętność wybaczania, i pokazuje, że święta to nie tylko smakołyki, prezenty i zabawa, lecz przede wszystkim – bycie razem z bliskimi.

PREMIERA: 01.12.2013
DLA DZIECI OD 4 LAT

reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: w opracowaniu Zbigniewa Niecikowskiego
muzyka: Burakura


OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Bajki samograjki
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Jan Brzechwa

„Czerwony Kapturek”, „Kopciuszek”, „Kot w butach”...
Te klasyczne baśnie są znane wielu pokoleniom: dzieci słuchają ich z wypiekami na twarzy, dorośli wspominają ze wzruszeniem. „Bajki samograjki”, wierszowane adaptacje owych powszechnie lubianych historii, zostaną zaprezentowane w listopadzie w Teatrze Lalek „Pleciuga”. Spektakl w reżyserii Anny Augustynowicz to niepowtarzalna szansa spotkania – po raz pierwszy lub kolejny – z twórczością Jana Brzechwy. Zapraszamy widzów małych i  dużych! Premiera na jubileusz sześćdziesięciolecia działalności Teatru Lalek „Pleciuga” pozostawi w Waszej pamięci wiele wspaniałych, teatralnych i baśniowych wspomnień!

PREMIERA: 16.11.2013
CZAS TRWANIA: 60 minut bez przerwy
DLA DZIECI W WIEKU SZKOLNYM

reżyseria: Anna Augustynowicz
scenografia: Marek Braun
kostiumy: Wanda Kowalska
muzyka: Jacek Wierzchowski
choreografia: Zbigniew Szymczyk
multimedia: Wojciech Kapela

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Stworzenia sceniczne
Najbliższy spektakl: / KAMERALNATYLKO DLA DOROSŁYCH
April De Angelis

XVII-wieczna Anglia, niezwykła dla teatru chwila: oto kobietom pozwolono występować na scenie. Początki tej nowej rzeczywistości poznajemy poprzez losy pięciu bohaterek. Różni je wiele: pochodzenie, doświadczenie życiowe, wykształcenie, wiek, ambicje, charakter; łączy - aktorstwo. Praca w teatrze ma blaski i (liczne) cienie, które wpływają na ich życie - czasem wspaniale, czasem tragicznie.

W świecie, w którym kobieta jest co najwyżej "stworzeniem scenicznym", miłość - grą o władzę, ciało - jednocześnie towarem i zapłatą, wiek - warunkiem prawa do istnienia, a szczęście - naiwną ułudą lub królewskim kaprysem, pięć aktorek stanie przed Państwem na scenie, by opowiedzieć swoją historię. Samodzielnie. Bo wreszcie im wolno.

PREMIERA: 20.09.2013
CZAS TRWANIA: 2 godziny (z przerwą)
TYLKO DLA DOROSŁYCH
tłumaczenie: Hanna Szczerkowska
reżyseria: Paweł Aigner
scenografia: Magdalena Gajewska
muzyka: Piotr Klimek
asystent reżysera: Michał Dąbrowski
inspicjentka: Marzena Heropolitańska
OBSADA
Danuta
Kamińska
Katarzyna
Klimek
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Mała Syrenka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Waldemar Wolański, na podstawie baśni „Mała syrenka” Hansa Christiana Andersena

Oparta na klasycznej baśni H.Ch. Andersena historia wielkiej i tragicznej miłości Małej Syrenki. Podczas sztormu Syrenka ratuje młodego księcia i zakochuje się w nim. Postanawia zatem za wszelką cenę stać się człowiekiem i zdobyć serce ukochanego. Z miłości jest gotowa poświęcić wszystko: swój śliczny syreni ogon, swój przepiękny głos, a nawet samą siebie... Czy książę zdoła to docenić?

PREMIERA: 25.05.2013
DLA DZIECI OD 7 LAT

reżyseria: Waldemar Wolański
teksty piosenek: Waldemar Wolański
scenografia: Joanna Hrk
muzyka: Krzysztof Dzierma
przygotowanie muzyczne: Iwona Wiśniewska-Salamon

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Przemek
Żychowski
Niebieski Piesek
Najbliższy spektakl: /
Gyula Urban

Jakże ciężko być jedynym na świecie Niebieskim Pieskiem - niebieskim od ogonka po pyszczek, z niebieskimi łapkami, niebieskim brzuszkiem i niebieską główką! Jakże ciężko być niebieskim, gdy wszystkie inne psy są brązowe, czarne, rude lub w łatki! Jakże ciężko być całym niebieskim, gdy ani mama, ani bracia, ani inne napotkane psy nie mają choćby jednej niebieskiej plamki!

Niebieski Piesek, odrzucany przez starszych braci i przeganiany przez gospodarza, wyrusza na poszukiwanie kogoś, kto polubi go mimo nietypowego koloru. Po wielu przygodach spotka Jeffa, rudowłosego marynarza, według którego niebieskie futerko Pieska to powód do dumy. Przyjaciele udają się wspólnie na morską wyprawę łodzią Weroniką. Będą jednak musieli się zmierzyć nie tylko z groźną Rybą Piłą, lecz i z przebiegłym Czarnym Kotem, który wcześniej już parokrotnie wyrządził Niebieskiemu Pieskowi krzywdę...

Sztuka Gyuli Urbana to poruszająca historia przyjaźni, poszukiwania swego miejsca w świecie i prawa do bycia innym. "Niebieski Piesek" opowiada o ważnych sprawach oraz podstawowych wartościach językiem jasnym i zrozumiałym dla dzieci. Na uwagę zasługuje też oryginalna, inspirowana twórczością Joana Miró scenografia, wykonana przez litewskie artystki.

PREMIERA: 01.03.2013
DLA DZIECI OD 4 LAT

tłumaczenie: Barbara Benke i Zofia Szczygielska
reżyseria: Zbigniew Niecikowski
teksty piosenek: Joanna Kulmowa
scenografia: Julija Skuratova i Gintare Vaivadaite
muzyka: Łukasz Górewicz i Jacek Wierzchowski
choreografia: Agnieszka Dolecka

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Maciej
Sikorski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Bałwanek ratuje świat
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Dariusz Kamiński

„Bałwanek ratuje świat” to poruszająca, pełna uroku historia małego Bałwana, który wyrusza w daleką podróż, aby spełnić swe marzenie: uratować świat. Miejsce, do którego trafia po opuszczeniu Bieguna Północnego, pełne jest przedziwnych, nieznanych dotąd istot: Choinek, Lalek, Pań Sklepowych, Dziewczynek, Karpi i Smoków. Nawet słońce świeci tu inaczej...

W jaki sposób Bałwanek poradzi sobie w nowej sytuacji? Czy zdobędzie przyjaciół i sprzymierzeńców? Przede wszystkim zaś: czy zdoła zrealizować swoje szlachetne zamierzenie i uratuje świat?

 

PREMIERA: 30.11.2012
DLA DZIECI OD 3 LAT

reżyseria: Dariusz Kamiński
asystent reżysera: Danuta Kamińska
scenografia: Katarzyna Banucha
muzyka: Jacek Wierzchowski
projekcje multimedialne: Simon Bretherton
choreografia: Agnieszka Dolecka


OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
A kuku
Najbliższy spektakl: / SALA PRÓB
Maria Jamińska

W krainie kształtów i dźwięków wykluwa się z jaja mały Krokodylek. Ma zielony brzuszek i grzbiet, zielony ogonek, niebieskie łuski i żółte łapki. Wita się z dziećmi radośnie, przytula je, trąca delikatnie pyszczkiem. Po chwili jednak ogólną wesołość przerywa smutny pisk i popłakiwanie: to Krokodylek szuka mamy! Wśród dzieci siedzących na sali wraz z rodzicami on jeden jest maluszkiem bez mamusi...

Na ratunek zrozpaczonemu Krokodylkowi ruszają A i Kuku: pomiędzy drzewami, domkami i promieniami słońca muszą odnaleźć krokodylą mamę. Mogą to zrobić jedynie przy pomocy najmłodszych widzów, bo tylko dziecko potrafi zrozumieć, jak strasznym jest stracić z oczu mamę, jak przerażającym - zostać samemu. Udział Państwa dziecka w poszukiwaniu stanowi gwarancję, że Krokodylek odzyska ukochaną mamę i pod koniec spektaklu będzie równie szczęśliwy, jak maluchy.


Przedstawienie odbywa się w sali prób, w której miejsca dla widzów są nienumerowane. 

PREMIERA: 22.09.2012
CZAS TRWANIA: 25 minut + 15 minut zabawy
DLA DZIECI DO 4 LAT
reżyseria: Maria Jamińska
scenografia: Maria Jamińska
muzyka: Jacek Wierzchowski
OBSADA
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Pinokio
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Marta Guśniowska według Carla Collodiego

Ireneusz Maciejewski wyreżyserował spektakl, który może być odczytywany na wielu poziomach. To propozycja odpowiednia dla dzieci, ale również dla starszych widzów. W tle przygód drewnianego pajacyka można dostrzec bogactwo pobocznych wątków, jak choćby historię Dżepetta, która wskazuje na odwieczną ludzką chęć tworzenia, kreowania świata, pozostawienia po sobie śladu.

Mamy tu do czynienia z czytelną metaforą teatru w teatrze. Ramy sceny uzasadniają najbardziej śmiałe pomysły i pozwalają twórcom płynąć z nurtem wyobraźni. Wszystko staje się  możliwe, a sceny następują po sobie na zasadzie przenikania się światów.

Dzięki sugestywnej scenografii oraz wykonywanym piosenkom klimat włoskiego miasteczka ożywa, zapełniając się całą gamą postaci – skąpców, rzezimieszków, spryciarzy… szeregiem przeszkód, które musimy pokonać na swojej drodze, żeby stać się lepszymi, mądrzejszymi, gotowymi pomagać innym.

Reżyser żongluje konwencjami, co jakiś czas obnażając stosowane chwyty. W jego realizacji gra aktorska nie jest jednowymiarowa. Aktorzy wchodzą bowiem w dialog  z lalkami, grają nimi, ale też pojawiają się na pierwszym planie. Poprzez zastosowaną formę i obecność animatora, który nie ukrywa się za lalką, uzyskane zostało istotne przesłanie – nie jesteśmy niczym pociągane za sznurki marionetki, ale sami kształtujemy swój los.

PREMIERA: 26.05.2012
DLA DZIECI OD 6 LAT

reżyseria: Ireneusz Maciejewski
teksty piosenek: Ireneusz Maciejewski
scenografia: Maja Krupińska
muzyka: Piotr Klimek
aranżacja muzyczna: Wiktor Szostak
ruch sceniczny: Ewelina Ciszewska

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Paskuda i Maruda
Najbliższy spektakl: /
Liliana Bardijewska

W sklepie prowadzonym przez czarownicę można nabyć różne specyfiki - leczące choroby, dodające odwagi, urody, młodości. Niestety, magiczne produkty, zamiast rozwiązywać problemy, sprawiają same kłopoty. Bo żeby dać komuś młodość, komuś innemu trzeba ją zabrać.

Historia napisana przez Lilianę Bardijewską w lekki, pełen humoru, ale jednocześnie mądry sposób opowiada o konflikcie między zachłanną czarownicą - Paskudą oraz jej starym kotem - Marudą, a oszukanymi przez nich ludźmi i zwierzętami - Synem, Śliczną, Psem, Osłem…

Typowe elementy baśni wplecione są tutaj w system wartości współczesnego świata, w którym panuje kult młodości. Autorka sztuki wykorzystuje wątek wędrówki do refleksji nad przemijaniem. Sztuczki Paskudy okazują się daremne. Nie udaje jej się oszukać Czasu. Każdy z bohaterów musi przejść kolejne etapy na swojej drodze, a każdy z etapów ma swoje przywileje, zadania, mniejsze i większe radości oraz troski.

Zgotowane bohaterom przez Paskudę przeciwności losu przedstawione są jako pozytywne doświadczenia, które pozwalają docenić codzienność.

PREMIERA: 17.03.2012
CZAS TRWANIA: 55 minut bez przerwy
DLA DZIECI OD 5 LAT

reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia:
Joanna Braun
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko
muzyka: Piotr Klimek
aranżacja muzyczna: Wiktor Szostak

asystent reżysera i inspicjent: Marzena Heropolitańska

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Szczur
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
Szekeniuk

"Jak to jest, że dostało mi się za poglądy, kiedy sam nie miałem żadnych…?"

Monodram w reżyserii Agaty Biziuk oparty jest na dramacie "Szczur, czyli wyścig po koju". Autor tekstu porusza temat zakłamania, dwuznacznych postaw oraz manipulacji opinią publiczną. Jego dzieło to współczesna, bardzo ciekawa językowo refleksja nad niewspółmiernymi wyrokami.

Bohaterów - Kandydata 1 i Kandydata 2 - pozornie nic ze sobą nie łączy. Jeden odnajduje się w roli polityka. W jego "publicznych występkach" cel uświęca środki. Z satysfakcją "gra publice na nerwach same znane melodie: ballady o braku perspektyw… klasyki o bezrobociu…" Drugi z kolei jest pracownikiem budowlanym. Zdystansowany do świata, stoi z boku wydarzeń. Wyznawana bylejakość w niczym mu nie przeszkadza. W niczym też nie pomaga. Wszyscy i tak muszą w końcu stanąć przed komisją "ślepczą".

"Szczur", bardziej niż o konsekwencjach wyborów, opowiada o tym, na co nie mamy wpływu - indywidualnych predyspozycjach, rodzinnych obciążeniach, politycznej demagogii. Aktor wciela się nie tylko w dwóch głównych bohaterów, ale również w poboczne postacie - cienie kompleksów, stereotypów i restrykcji, które panoszą się w podświadomości, współtworzą okoliczności, nie dają od siebie uciec.

PREMIERA: 07.01.2012
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria: Agata Biziuk
scenografia i multimedia: Maciej Mizgalski
muzyka: Borys Sawaszkiewicz i Karol Majtas

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Jabłoneczka
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Jan Wilkowski wg K. Czernego w tłumaczeniu Jerzego Zaborowskiego

Pewnego dnia na leśnej polanie wyrosło z ziemi małe drzewko owocowe - jabłoneczka. Mieszkańcy lasu - lis, jeż, dzięcioł, kret - przyglądali się jej z zaciekawieniem. Z czasem zaczęli przyjaźnić się ze swoją niezwykłą towarzyszką. Przeganiali atakujące ją szkodniki, dotrzymywali jej towarzystwa, czekali na pierwsze jabłka.

"Jabłoneczka" to przedstawienie o dojrzewaniu, przyjaźni oraz cykliczności przyrody. Opowiada o drzewie, które przez przypadek znalazło się w obcym środowisku, ale dzięki opiece leśnych zwierząt oraz ogrodnika mogło zakwitnąć i w końcu urodzić pyszne owoce.

Zmiany, jakie zachodzą w naturze i człowieku, ukazane są na przestrzeni czterech pór roku, pełnych kolorów i dźwięków. Aktorzy, przedstawiając historię oraz mieszkańców lasu, śpiewają piosenki oraz używają malowanych drewnianych lalek. Ich barwna opowieść zawiera przekaz, który uczy dzieci wdzięczności, przyjaźni oraz bezinteresowności. Trzeba zdobyć się na wysiłek, żeby stworzyć coś dobrego.

PREMIERA: 28.01.2012
DLA DZIECI OD 4 LAT

adaptacja i piosenki: Jan Wilkowski
reżyseria: Laura Słabińska
scenografia: Mikołaj Malesza
muzyka: Hubert Połoniewicz

OBSADA
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Don Juan, czyli...
Najbliższy spektakl: / KAMERALNATYLKO DLA DOROSŁYCH
Molier, na podstawie przekładu Tadeusza Boya-Żeleńskiego

Kim jest w dzisiejszym świecie Don Juan? Słynny libertyn, piękny i wiarołomny młodzian, będący jednym z emblematów naszej kultury. Czy w opowieści o jego brawurowych przygodach miłosnych, zdradach i pojedynkach oraz wyzwaniu rzuconym Opatrzności możemy jeszcze znaleźć dla siebie coś więcej niż zajmującą historię z przewidywalnym morałem? A może właśnie dziś - w czasach, gdy idee i wiary murszeją i rozpadają się, stare wartości nikną pośród nowych zasad, a niekiedy i rozpraszają w pustce - zagadka Don Juana dotyczy nas szczególnie? I zmusza do odpowiedzi na pytania o to, w co wierzymy, czego się lękamy i jak daleko sięgają granice naszej pozornie nieograniczonej wolności?

W przedstawieniu Teatru Lalek "Pleciuga" Don Juana jest lalką. Czy ten mały człowieczek może siebie - i nas - postawić wobec wielkich pytań? I kto pociąga za sznurki, które wprawiają go w ruch?


NAGRODY

Rafał Hajdukiewicz – odtwórca tytułowej roli został uhonorowany Bursztynowym Pierścieniem w 31. teatralnym plebiscycie organizowanym przez redakcję „Kuriera Szczecińskiego” w kategorii najlepszy aktor sezonu 2011/2012.

Rafał Hajdukiewicz otrzymał główną nagrodę aktorską za tytułową rolę w przedstawieniu „Don Juan, czyli…” podczas festiwalu VII Międzynarodowego Festiwalu Teatru Lalek dla Dorosłych i Animacji Filmowych „Lalka też Człowiek” 2012. 


 

PREMIERA: 05.11.2011
CZAS TRWANIA: 70 minut bez przerwy
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria: Aleksiej Leliavski
scenografia: Aleksander Wochromiejew
muzyka: Jacek Wierzchowski

inspicjentka: Marzena Heropolitańska

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Marta
Łągiewka
Zuzu i Lulu
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Katarzyna Klimek i Edyta Niewińska-Van der Moeren

Zuzu i Lulu, dwie lalki, robią dziewczynce psikusa, uciekają i trafiają do innej przestrzeni. Tam ożywają - przeżywają różne przygody, odkrywają świat rytmu, dźwięku, próbują utożsamiać poznawane dźwięki z instrumentami, które odnajdują. Posługują się dalej prostymi sylabami, słowami, aż wreszcie na oczach widza, tworzą z tych sylab i dźwięków proste, łatwe do zapamiętania piosenki.

Pomysł spektaklu zrodził się kilka lat temu, podczas prywatnych rodzinnych spotkań „Zuzu i Lulu”. W znacznej mierze opiera się na obserwacji naszych dzieci, na naszych własnych spostrzeżeniach i doświadczeniach nas jako rodziców. Przedstawienie poprowadzone przez mamy z udziałem naszych dzieci – pociech, które nas do tego pomysłu zainspirowały oraz ich „ulubionych pluszaków - zwierzaków”.

Kasia i Edyta, autorki przedstawienia


Przedstawienie odbywa się w sali kameralnej, w której miejsca dla widzów są nienumerowane. 

PREMIERA: 01.06.2011
DLA DZIECI OD 2 DO 5 LAT

reżyseria: Katarzyna Klimek i Edyta Niewińska-Van der Moeren
scenografia:
Emilia Łapko
muzyka: Piotr Klimek
projekcje multimedialne: Piotr Krężel

OBSADA
Katarzyna
Klimek
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Szpargały
Najbliższy spektakl: /
Agata Biziuk

Z niepotrzebnych ludziom rzeczy rodzą się często ciekawe... szpargały.
Szpargały - lekko obrażone na rodzaj ludzki stwory - zamieszkują przestrzeń podpodłogową, pilnie strzegąc jej sekretów. A co się dzieje, gdy równowaga między tymi dwoma światami zostanie zachwiana?...

"Szpargały" to historia pełna niespodzianek, o całym rodzie nie do końca potrzebnych istot, które pomimo swych ułomności akceptują siebie i tworzą całkiem zwartą i kochającą się rodzinę.

"Nie oceniaj książki po okładce, a do tego nie wszystko złoto, co się świeci" - jak mawia Tata Szpargał.

PREMIERA: 25.09.2011
CZAS TRWANIA: 65 minut
DLA DZIECI OD 7 LAT

reżyseria: Agata Biziuk
scenografia: Katarzyna Proniewska-Mazurek
muzyka: Mateusz Czarnowski

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Paulina
Lenart
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Król Zofius i Cudowna Kura
Najbliższy spektakl: /
Tankred Dorst

Czy dobrze być królem, który wszystko może, ale nie może sobie poradzić z własnym parasolem, chustką do nosa, tronem i wnuczką? Co się dzieje, gdy zostajemy sami - na królewskim zamku i w naszym codziennym życiu? Czy coś, co jest zwyczajne, może być cudowne? Na przykład kura, albo... każdy mądrze przeżyty dzień?

"Król Zofius i Cudowna kura" to baśniowa przypowieść, w której tradycyjne postaci i sytuacje znajdują dla siebie zupełnie nowy kształt i wymiar sceniczny. To historia zapatrzonego w siebie władcy, który nie dostrzega wokół siebie innych, na szczęście ci inni potrafią dostrzec w porę, jak niebezpieczne jest królewskie spojrzenie na świat...

Sztuka Tankreda Dorsta jest historią opowiedzianą prosto, ale niezwykle pojemną - znajdą w niej coś dla siebie i najmłodsi, i dorośli. Stawia ważne, wyraźne pytania, ale nie wymusza na nas oczywistych odpowiedzi. Pozwala lepiej zrozumieć otaczający nas świat, a przede wszystkim - dostrzec go i docenić.

PREMIERA: 28.05.2011
DLA DZIECI OD 5 LAT

tłumaczenie: Jacek St. Buras
reżyseria: Petr Nosálek
scenografia: Pavel Hubička
muzyka: Krzysztof Dzierma
przygotowanie wokalne: Iwona Wiśniewska-Salamon

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Słoń
Najbliższy spektakl: /
Dariusz Kamiński (na motywach tekstu Theodora Seussa Geisela pt. „Horton hatches the egg”)

Zaczyna się to tak:
Pewien ptak znudził się wysiadywaniem jajka, więc namówił słonia, żeby to jajko wysiedział. Słoń się zgodził. I jak przyrzekł, tak uczynił. Choć wszystko wokół niego sprzysięgło się, by mu w tym przeszkodzić.
Ale czy słoń w ogóle może wysiedzieć jajko? A jeżeli może, to co się z takiego jajka wylęgnie?

Rymowana opowieść Dr. Seussa - która stała się kanwą i inspiracją tego spektaklu - jest zabawna i szalona, jak wszystkie opowieści tego autora, ale warto ją odczytać całkiem poważnie. Zwłaszcza, że to prosta opowieść, a wynikają z niej sprawy nie byle jakie.
Czy akurat takie wielkie jak słoń? Całkiem możliwe! Czy równie tajemnicze i niezwykłe jak jajko? Kto wie? Pewnie tak. Dlatego dobrze jest poczekać, aż pęknie skorupka...
Słoń Ignacy był cierpliwy. No i miał charakter!

PREMIERA: 26.02.2011
DLA DZIECI OD 4 LAT

tłumaczenie: Stanisław Barańczak
inscenizacja i reżyseria: Dariusz Kamiński
asystent reżysera: Danuta Kamińska
scenografia: Jolanta Brejdak 
muzyka: Janusz Stalmierski
przygotowanie wokalne: Iwona Wiśniewska-Salamon
choreografia: Agnieszka Dolecka
oprawa multimedialna: Piotr Kondziela


OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Przemek
Żychowski
Moc prezentów
Najbliższy spektakl: /
Izabela Degórska

Jeśli myślicie, że wystarczy być grzecznym, żeby Święty Mikołaj obdarował Was prezentami, to jesteście w błędzie! Diabeł nie śpi. Nie śpi i knuje, jakby tu wykraść prezenty, a na ich miejsce podłożyć swoje, śmierdzące złym czarem i siarką!

Święta tuż-tuż i na Biegunie Północnym praca aż wre. Prezenty są już gotowe, trzeba je tylko pięknie zapakować. Elfy dostają do pomocy Filipka, który nigdy jeszcze nie widział Świętego Mikołaja. A to niedobrze, bardzo niedobrze! Wystarcza chwila nieuwagi i wór prezentów znika aż w piekle!

Kto wyruszy, by go odzyskać, i czy dzieci w ogóle dostaną podarki? O tym dowiecie się oglądając przedstawienie zatytułowane "Moc prezentów".

Zapraszam Was na nie serdecznie,
Izabela Degórska, autorka.

PREMIERA: 03.12.2010
DLA DZIECI

reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: Katarzyna Banucha
muzyka: Jacek Wierzchowski
oprawa multimedialna: Piotr Kondziela

OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Kum i Plum
Najbliższy spektakl: /
Monika Gerboc (ze współpracą Hany Galetkowe)

Czy myśleliście już o tym, co to jest szczęście? Jak je ugotować? Gdzie je znaleźć? Co jest nam do tego potrzebne? ... a może szczęście znaczy po prostu... marzyć.

"Kum i Plum" to groteska pełna marzeń, szalonych pomysłów, tajemnic i uroku. W małym domku żyją dwa klauny, tańcząca szafa i dwa zwariowane krzesła. Może z nimi zamieszkać każdy, kogo sobie wymyślą. Klauni bowiem, potrafią bawić się we wszystko. Mogą wyruszyć w świat fantazji, stać się najogródkowaczniejszym ogródkownikiem na całym świecie, mogą piec mniammniamkowe placki albo wystawić na próbę swoją odwagę. Możliwe jest wszystko, ale co z tego jest ważne? Co jest w życiu najważniejsze? ... na to pytanie Kum ciągle szuka odpowiedzi.

Zobaczycie nie tylko żywych klaunów, ale też maski, płaskie lalki, czarny teatr, animację przedmiotem, śmieszne pacynki i strachy pełne grozy. Będą działy się rzeczy niesamowite! Będziemy latać, będziemy się bać, ale przede wszystkim będziemy się bawić. Będziemy po prostu cieszyć się życiem.

PREMIERA: 06.11.2010
DLA DZIECI OD 4 LAT

tłumaczenie z języka słowackiego, teksty piosenek: Katarzyna Butkiewicz
reżyseria: Monika Gerboc
scenografia: Tomáš Volkmer
muzyka: Bartłomiej Orłowski 

 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Zbigniew
Wilczyński
Fummum vendere
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
Agata Biziuk, Konrad Szczebiot

Spektakl "Fumum Vendere" to przewrotna makabreska wykorzystująca formy teatru muzycznego oraz teatru ożywionej formy. Wychodząc z założenia, że ściany mają uszy, a niektórzy ściany mają w uszach, nasi bohaterowie podczas swego kuglarskiego pokazu demaskują naturę ludzką jako byt zdegenerowany, a prawo i porządek przedstawiają jako groteskę obsadzoną przez tchórzy, łgarzy i bigotów. Na scenie klasyka przeplata się z nowoczesną stylistyką zarówno w warstwie literackiej jak wizualnej i muzycznej. Podkreśla to osobisty stosunek twórców do problematyki poruszanej w spektaklu.

PREMIERA: 25.09.2010
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria: Agata Biziuk
scenografia: Agnieszka Makowska
muzyka i teksty piosenek: Olek Różanek
produkcja: Nieformalna Grupa Avis

występują: Agnieszka Makowska i Olek Różanek

OBSADA
Afrykańska przygoda
Najbliższy spektakl: / SALA PRÓB
Mariola Fajak-Słomińska

Mariola i Janusz Słomińscy w swoim scenariuszu stworzyli postać bohatera dziecięcego - Jacusia, który we śnie przenosi się na Czarny Ląd. Spotyka tam wiele sympatycznych zwierząt, z którymi przeżywa wspaniałe przygody. Jacuś, choć nie umie mówić, doskonale daje sobie radę - dzięki odwadze i radosnemu usposobieniu. Małe dzieci podążają za bohaterem, ponieważ Jacuś używa dobrze im znanych sygnałów słownych, np. bam, hopla.

Specjalnie zaprojektowana na kształt pokoju dziecinnego przestrzeń teatralna, umożliwia maluchom swobodny odbiór przedstawienia. Widzowie nie siedzą w tradycyjnych fotelach, lecz na rozsypanych na miękkiej wykładzinie poduszkach. Jest też specjalna ławka w kształcie wielbłąda.

Nie bez znaczenia jest kolorystyka scenografii, zaprojektowanej przez Jolantę Brejdak oraz urokliwa muzyka oparta na rytmach afrykańskich z elementami dziecięcej kołysanki - pozytywki - dzieło toruńskiego artysty Pawła Dudzika.

Zapraszamy maluszki od pierwszego roku życia oraz przedszkolaki do lat 3.


Przedstawienie odbywa się w sali prób, w której miejsca dla widzów są nienumerowane. 

PREMIERA: 11.09.2010
CZAS TRWANIA: 25 minut + 15 minut zabawy
DLA NAJNAJMŁODSZYCH

reżyseria: Mariola Fajak-Słomińska i Janusz Słomiński
scenografia:
Jolanta Brejdak
muzyka: Paweł Dudzik

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Tańcząca gazela i magiczny tam-tam
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Liliana Bardijewska

To barwne widowisko w formie komediowego musicalu. Tym razem zabierzemy Was do gorącego świata Afryki, w którym Miasto Zwierząt baśniowo łączy się z Miastem Ludzi. To przepiękna i mądra opowieść oparta na prawdziwych motywach afrykańskich bajek. Historia dwóch braci z biednej wioski, którzy chcą odmienić swoje życie: Mussa marzy, żeby zostać bogaczem i ożenić się z córką króla, zaś Abdu poszukuje szczęścia, pomagając ludziom i zwierzętom. Mussa podstępem zdobędzie rękę złej i kapryśnej księżniczki, ale to Abdu będzie miał za zadanie uratować jej siostrę i uszczęśliwić króla. Przed chłopcem staną ogromne wyzwania, którym sprostać pomogą mu (za pomocą czarów!) wdzięczne zwierzęta – tańcząca gazela, pływający w kajaku lampart, czy wiecznie przebierająca się zebra. Ale jak zakończy się ta przygoda – wiedzą tak naprawdę tylko flamingi…

Egzotyczną scenerię dopełniają afrykańskie maski rytualne, a dynamiczne tempo akcji porusza wyobraźnię i intryguje afrykańską kulturą, pozwala także pomyśleć nad sprawami ważnymi dla dużego i małego człowieka – nad uczciwością i współczuciem, przyjaźnią i miłością.

PREMIERA: 28.05.2010
DLA DZIECI OD 5 LAT

reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: Joanna Braun
muzyka: Piotr Klimek
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko

OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Paulina
Lenart
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Sklep z zabawkami
Najbliższy spektakl: /
Alexandru Popescu

Ciekawe, czy ktoś widział kiedyś internetowy sklep w środku lasu, gdzie sługa Nocy sprzedaje najpiękniejsze zabawki świata zupełnie za darmo. Agatka, niesforna dziewczynka, trafia w takie magiczne miejsce i wpada przez swoje zachcianki w niezłe tarapaty. Dostaje wszystko, czego pragnie, nie wie jednak, że za każdą zabawkę musi oddać rok swojego życia. Jedyną osobą, która może uratować dziewczynkę jest Pan Zajączek - musi wybrać się w niebezpieczną, pełną przygód podróż, by spojrzeć Nocy w oczy. Czy starczy mu na to odwagi?

Spektakl prezentowany jest w niecodziennej przestrzeni teatralnej. Pan Zajączek zaprosi wszystkie dzieci do swojego pokoju, w którym widzowie, siedząc na wygodnych dywanach w otoczeniu starych mebli, obejrzą historię Agatki.

PREMIERA: 27.02.2010
DLA DZIECI OD 5 LAT

tłumaczenie: Danuta Bieńkowska
reżyseria:
Wojciech Kobrzyński
scenografia:
Joanna Braun 
muzyka:
Krzysztof Dzierma 
montaż i animacje komputerowe: Adam Dzierma 

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Paulina
Lenart
Tukar / Scena Etiud
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
na motywach "Ślubu" Witolda Gombrowicza

Historia opowiedziana bez słowa, wyszeptana za pomocą obrazów, muzyki i zapachów. Mówi o takich wartościach jak przyjaźń, rodzina i Bóg; o poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi i o tym, co wpływa na nasze decyzje. Jak bardzo jesteśmy zależni od otaczającej nas rzeczywistości i ludzi? Czy - aby pozyskać wolność - trzeba wyrzec sie całego świata, czy raczej zrozumieć i zaakceptować jego prawa? Czy zło uczy nas czym jest dobro?

Wraz z bohaterami Tukara wyruszymy w poszukiwaniu odpowiedzi na te i wiele innych pytań, w świat fantazji, z którego nie ma powrotu.

PREMIERA: 05.02.2010
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria: Adam Frankiewicz
scenografia: Vitalia Samuilova
muzyka: Fernando Corona 

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Paulina
Lenart
Marta
Łągiewka
Calineczka
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Hans Christian Andersen

Jak to jest być wielkości kciuka i urodzić się z ziarenka zasianego w ogródku? Być porwaną przez paskudną ropuchę i nieczułego chrabąszcza? Zapewne każdy, kto zna piękną i pełną przygód historię Calineczki będzie w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Jedna z najbardziej czarujących opowieści Hansa Christiana Andersena powraca na scenę PLECIUGI.

Głęboko zakorzenione w tradycji magicznej i mitologicznej widowisko dla dzieci pomaga zrozumieć istotę piękna i dobra, zwraca uwagę na cudowność i potęgę dobrych uczynków. Czy nie warto wybrać się z dzieckiem na spektakl poruszający tak ważne tematy podane w tak czarownej i zwiewnej postaci?

PREMIERA: 28.11.2009
DLA DZIECI OD 3 LAT

przekład: Stefania Beylin
reżyseria: Valdis Pavlovskis
scenografia: Paul Senhofs
muzyka: Boris Rezniks
Lalki Calineczki i Księcia wykonała Anna Nollendorf.

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Paulina
Lenart
Maleńki Król Grudzień
Najbliższy spektakl: /
Axel Hacke

"Myślę, że jest wielu ludzi, którym brakuje Maleńkiego Króla, tylko sami o tym nie wiedzą."
(A. Hacke, "Maleńki Król Grudzień")

Spektakl przygotowywany w Teatrze Lalek PLECIUGA to historia Pana N. - dorosłego człowieka, zwykłego "chodziciela do biura", w którego świecie pojawia się nagle Maleńki Król Grudzień i otwiera przed nim magiczne drzwi do świata wyobraźni. Do świata, o którym dawno zapomniał w natłoku odcieni szarości, która go otacza. Nagle okazuje się, że wszystko odwrócone jest do góry nogami, człowiek - zamiast rosnąć - kurczy się, zamiast dojrzewać - czeka z utęsknieniem na dzieciństwo. Sny można zamknąć w wielkich pudłach, a przez małą szparę można przedostać się do maleńkiego pokoju w ścianie.

Spektakl stworzony przez Ireneusza Maciejewskiego na podstawie książki współczesnego pisarza niemieckiego Axela Hacke to podróż do świata, w którym wszystko jest możliwe - reżyser, wykorzystując techniki multimedialne, nowoczesną, industrialną muzykę i żywą, kolorową scenografię wprowadza Widza w świat, który jest w każdym z nas, który warto chronić.

Przedstawienie skierowane jest do młodzieży, do widzów od lat 10, uczniów szkół podstawowych i gimnazjów, choć - podobnie jak w "Małym Księciu" Exupery’ego - rozkochać się w nim mogą także licealiści i dorośli.

Polska prapremiera Maleńkiego Króla Grudnia została zrealizowana w ramach programu "Jesteśmy u siebie [55+1]" współfinansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Program ten zaproponowaliśmy, aby uczcić spektakularne wydarzenie, jakim niewątpliwie jest otwarcie nowej siedziby Pleciugi - drugiego w Polsce i prawdopodobnie czwartego w Europie (wybudowanego po drugiej wojnie światowej) nowopowstałego budynku przeznaczonego na potrzeby teatru lalek.

Polska prapremiera Maleńkiego Króla Grudnia stała się także powodem do podjęcia szeregu działań o charakterze edukacyjnym i aktywizującym - zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Zapraszamy m.in. na:
- czytanie tekstu Axela Hackego Maleńki Król Grudzień połączone z konkursem na szkic krytycznoliteracki lub esej,
- konkurs plastyczny,
- wystawę pokonkursową nagrodzonych prac,
- warsztaty dla rodziców i dzieci (z udziałem psychologa, filozofa, etyka),

Spektakl ten jest doskonałym pretekstem do podjęcia próby mówienia poprzez teatr o rzeczach ważnych, stawiania fundamentalnych pytań, na które tak rzadko staramy się znaleźć odpowiedź. Zapraszamy do podjęcia razem z nami tego wyzwania i zapoznania się ze światem Maleńkiego Króla Grudnia.

PREMIERA: 17.10.2009
DLA DZIECI OD 10 LAT

tłumaczenie: Maria Świętek
adaptacja i reżyseria: Ireneusz Maciejewski
scenografia i kostiumy: Dariusz Panas
muzyka: Piotr Klimek
choreografia: Ewelina Ciszewska
multimedia: Andrzej Fader

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Kubuś i jego pan
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
Milan Kundera

Spotkanie z Denisem Diderotem już w wiekach oświeconych było wielką przygodą nie tylko dla encyklopedystów. Dziś spotkanie z Milanem Kunderą jest intrygującą podróżą, podczas której wędrowiec nie zauważa nawet, kiedy z drogi intelektualnej schodzi na ścieżkę lekkiej i przyjemnej rubaszności.

"Kubuś i jego pan" to "wariacja-hołd" - jak pisze sam autor: to spotkanie dwóch pisarzy i dwóch stuleci, to wyjątkowe spotkanie powieści i teatru. Trudno przewidzieć , czy spotkanie dwóch gigantów zakończy się pojedynkiem… Trzy frywolne historie miłosne: pana, Kubusia i pani de la Pommeraye stają się przyczynkiem do włączenia się w dyskurs filozoficzny o istocie twórczości. Żywiołowa gra aktorska, pomysłowa scenografia i doskonale współbrzmiąca muzyka skutecznie pomagają dorosłemu widzowi przeżyć tę teatralną podróż w doborowym towarzystwie. Ahoj przygodo! Wszak "wszędzie jest naprzód!" - jak mawia Kubuś.

NAGRODY
nominacja do Bursztynowego Pierścienia w 2009 r.
Rafał Hajdukiewicz został nagrodzony Srebrną Ostrogą za debiut roku (rola Kubusia) 2009
Janusz Słomiński - wyróżnienie honorowe na XV Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Lalek w Toruniu (rola Pana)

 

PREMIERA: 29.05.2009
TYLKO DLA DOROSŁYCH

tłumaczenie: Marek Bieńczyk
reżyseria: Paweł Aigner
scenografia: Jan Polivka (Czechy)
kostiumy: Elżbieta Terlikowska
muzyka: Jacek Wierzchowski

OBSADA
Rafał
Hajdukiewicz
Mirosław
Kucharski
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Przemek
Żychowski
Duvelor albo Farsa o starym diable
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
Michel de Ghelderode

"Czy diabeł (...) może być dobry?" - zapyta Was bohater farsy Michela de Ghelderode.

Nie będzie to jedyny zaskakujący moment tego przewrotnego i pełnego drwiny przedstawienia, wprowadzi Was w atmosferę komedii jarmarcznej z typową dla niej scenografią i uroczo brzydkimi lalkami.

Duvelor to typowy bohater popularnego teatru ludowego, który nie darzy sympatią oficjalnych reprezentantów religii. W dodatku, sam cyniczny i niemoralny, diabeł rozprawi się ze swoimi przeciwnikami i grzesznikami w jednej osobie: sklepikarzem Sikałło, Kapucynem, Narzeczonym i  Sędzią. A rzecz cała dziać się będzie w… konfesjonale.

Duvelor to diabelski przewodnik po grzechach naszych codziennych, który w świecie "na opak", wymierza wszystkim sprawiedliwość. Kara dosięga rozpustnej żony i jej kochanka, sklepikarza i sędziego, w końcu także mnichów, a piosenki autorstwa reżysera stanowią autorski komentarz do całości.

Przedstawienie Konrada Dworakowskiego udowadnia, że teatr lalek jest nie tylko dla dzieci, a czasami bywa tylko dla widzów dorosłych.

PREMIERA: 23.02.2001
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria: Konrad Dworakowski
scenografia: Konrad Dworakowski
muzyka: Krzysztof Dzierma 

OBSADA
Mirosław
Kucharski
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Droga
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
Leszek Mądzik

Wypowiedź reżysera:

Droga. Indywidualna i nas wszystkich. Ma swój początek i koniec. Przebywamy ją w dziwnym pojeździe, jakim jest czas. To jakby zamknięta przestrzeń przypominająca wagon, autobus, statek. Zaczynamy tę wędrówkę nieświadomi jej końca. Nie jesteśmy jednak podczas niej sami, mamy współtowarzyszy, nawiązujemy przyjaźnie, relacje, kontakty. Konsekwencją ich są zmiany w nas samych. Wszystkie osoby podróżujące łączy więź, tworzą zamkniętą grupę, dryfującą w tym osobliwym kosmosie. Obrazy jawiące się przed widzem istnieją jedynie w relacji z muzyką. Gest, światło, ruch, maska, kostium tworzą dopełnienie dramaturgii tego spektaklu.

[Leszek Mądzik]


Fragmenty recenzji:

Teatr Mądzika - gęsty, mocny, a przecież pozbawiony konturów, rozmyty w obrazie i nieostry w znaczeniu, symboliczny, wysoki, pełen poezji, a zarazem emocjonalny, na pograniczu biologii, nagi - to niekończąca się opowieść o ludzkiej wędrówce przez życie i czas, które to pojęcia są tu zresztą bliskie, niemal równoznaczne.

W "Korozji" - będącej skondensowanym zapisem procesu, jakim jest odchodzenie, korozja ciała, bytu fizycznego, ale i duchowego, przenikającego twarze, skórę, procesu związanego z cielesnością nierozerwalnie - szczątkowa narracja, etap po etapie, od narodzin po kres, powolna, ledwie dostrzegalna, odgrywa jednak rolę. A kulminację znajduje w silnej, działającej na wyobraźnię scenie wspinaczki po chybotliwej, gęstej jak las ścianie.

"Droga" - zagrana w niewielkiej przestrzeni OFFicyny - robi chyba jednak większe wrażenie. Oszczędnością i głębią obrazu: ludzie siedzący w pudłach - jak we wnętrzu autobusu czy innego powszedniego środka komunikacji - są w drodze, ale sami są jej częścią, stanowią o niej. Będąc jej uczestnikami, obserwatorami, towarzyszami podróży i jej celem. Półmrok, gest ograniczony do mimimum, ruch - klatka po klatce -i w klatce obrazu, podróży.

Krótkie, intensywne przeżycie pogłębia pełna wyrazu, surowa, a bardzo plastyczna muzyka Piotra Klimka. O ile w "Korozji" jest nieco "rozgadana" (szepty, oddechy budowały nastrój niepokoju i tworzyły jej klimat), to w "Drodze" napędza rytm opowieści - ostrzej, chłodniej, a przez to i dobitniej.

Oba spektakle będą, wiele na to wskazuje - wędrować po kraju, pojawią się też jeszcze w Szczecinie w repertuarze "Pleciugi"; jest myśl - warta podjęcia - żeby zaistniały też formie dyptyku, łączącego "Korozję" i "Drogę" w jedną całość.

Przedstawienia mają też efektownie, starannie wydane - są w nich m.in. fotografie autorstwa Leszka Mądzika - i osobne programy."

ADL [Artur D. Liskowacki]: Wewnątrz drogi, "Kurier Szczeciński" nr 73, zdnia 12.04-2006

PREMIERA: 01.04.2006
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria, scenariusz i scenografia: Leszek Mądzik
muzyka: Piotr Klimek

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Korozja
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
Leszek Mądzik

z recenzji 

"Teatr Mądzika - gęsty, mocny, a przecież pozbawiony konturów, rozmyty w obrazie i nieostry w znaczeniu, symboliczny, wysoki, pełen poezji, a zarazem emocjonalny, na pograniczu biologii, nagi - to niekończąca się opowieść o ludzkiej wędrówce przez życie i czas, które to pojęcia są tu zresztą bliskie, niemal równoznaczne.

W "Korozji" - będącej skondensowanym zapisem procesu, jakim jest odchodzenie, korozja ciała, bytu fizycznego, ale i duchowego, przenikającego twarze, skórę, procesu związanego z cielesnością nierozerwalnie - szczątkowa narracja, etap po etapie, od narodzin po kres, powolna, ledwie dostrzegalna, odgrywa jednak rolę. A kulminację znajduje w silnej, działającej na wyobraźnię scenie wspinaczki po chybotliwej, gęstej jak las ścianie.

"Droga" - zagrana w niewielkiej przestrzeni OFFicyny - robi chyba jednak większe wrażenie. Oszczędnością i głębią obrazu: ludzie siedzący w pudłach - jak we wnętrzu autobusu czy innego powszedniego środka komunikacji - są w drodze, ale sami są jej częścią, stanowią o niej. Będąc jej uczestnikami, obserwatorami, towarzyszami podróży i jej celem. Półmrok, gest ograniczony do mimimum, ruch - klatka po klatce -i w klatce obrazu, podróży.

Krótkie, intensywne przeżycie pogłębia pełna wyrazu, surowa, a bardzo plastyczna muzyka Piotra Klimka. O ile w "Korozji" jest nieco "rozgadana" (szepty, oddechy budowały nastrój niepokoju i tworzyły jej klimat), to w "Drodze" napędza rytm opowieści - ostrzej, chłodniej, a przez to i dobitniej.(...)"

ADL [Artur D. Liskowacki]: Wewnątrz drogi , "Kurier Szczeciński" nr 73/2006 z dnia 12.04.06.
 

"Przedstawienie Mądzika dzieje się nie tyle na scenie, co raczej w wyobraźni widzów, i jest sprawą indywidualną każdego z nich. Dlatego w sobotę w teatrze Pleciuga każdy zobaczył taką "Korozję", na jaką sam sobie zasłużył.

Materia plastycznego teatru Leszka Mądzika jest fascynująca już sama w sobie. Od 35 lat jego twórca prowadzi teatr, który cały czas pozostaje awangardowy. Nonkonformistyczny wobec krzykliwych mód scenicznych, odważny w swej niespieszności scenicznych gestów, wobec tempa życia współczesnej cywilizacji. Teatr, gdzie nie padają żadne słowa. Gdzie zamiast fabuły, akcji - mamy dramaturgię następujących po sobie niewyraźnych obrazów, których widz musi cierpliwie wypatrywać, gdy powoli wyłaniają się z mroku, a potem w nim znikają. W "Korozji" są to np. ludzkie lalki zmierzające drogą i znikające w padole. Postaci zrzucające maski, pod którymi kryją się następne twarze, coraz bardziej poorane bruzdami. Istoty w pogniecionych papierowych płaszczach wspinające się w różnej kolejności, w różnym tempie po swoich drabinach ku górze, ku transcendencji.

Przywoływanie słowami obrazów, jakie przez trzy kwadranse "Korozji" pojawiają się w teatrze, jest właściwie bezcelowe, niczego jednoznacznie nie wyjaśni. Powidoki w teatrze Leszka Mądzika są bowiem tyleż samo proste w swej wymowie, co nieskończenie bogate.

Ogólne przesłanie jest jednak jasne. Mądzik skupia uwagę widza na człowieku jako istocie skierowanej na drogę ku śmierci, naznaczonej "korozją", przemijaniem, starzeniem się.

Ważnym elementem tego spektaklu jest sugestywna muzyka Piotra Klimka. Dzięki niej obrazy zyskują swój wymiar, a widz czuje spokój w penetrowaniu przemijania w sobie. (...)

Ewa Podgajna: "Korozja" Mądzika, "Gazeta Wyborcza - Szczecin" nr 73, z dnia 27-03-2006

PREMIERA: 25.03.2006
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria: Leszek Mądzik
scenariusz i scenografia: Leszek Mądzik
muzyka: Piotr Klimek 

obsada:
Mariola Fajak-Słomińska
Danuta Kamińska
Katarzyna Klimek
Edyta Niewińska-Van der Moeren
Marta Łągiewka
Dariusz Kamiński
Mirosław Kucharski
Janusz Słomiński
Krzysztof Tarasiuk
Marcin Trzęsowski
Zbigniew Wilczyński
Przemek Żychowski

aktorzy Uckermärkische Bühnen Schwedt: 
Rüdiger Daas
Uwe Heinrich
Nadine Panjas
Monika Radl
Stephan von Soden 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
DZIKIE ŁABĘDZIE-ci
Najbliższy spektakl: /
Viola Bogorodź, Marek Ciunel

Na motywach baśni Andersena i wielu innych, w tym niebaśniowych historii, powstała nowoczesna w formie i współczesna w treści opowieść o L.Izie - dziewczynie, która w koszmarnym śnie odnalazła okruchy prawdy o świecie, w którym żyje. Odrzucona przez rodziców, wędrując przez nieznany jej świat, przemierza kraj samotności i krzywdy, docierając do świata dzikich dzieci.

Przedstawienie dla rodziców i dzieci, nauczycieli i uczniów, dorosłych i młodzieży, którzy chcą ze sobą porozmawiać, podejmując trudne i ważne tematy.


WYPOWIEDZ REŻYSERA

Drodzy Państwo

Z pewnością znacie ten obraz z dziecięcego pokoju : anioł i dziecko na kładce unoszącej się nad przepaścią: jasne spojrzenie całej grupy w kierunku brzegu, na który wspólnie z nimi, my - spoglądający na obraz, już za chwilę bezpiecznie się dostaniemy...

Teatr Lalek "Pleciuga" w Szczecinie stworzył okazję do ważnej rozmowy na temat samotności dziecka odrzuconego przez rzeczywistość dorosłych. Miarą tego odrzucenia bywa czas, który przecieka nam, dorosłym, przez palce podczas prób zrealizowania iluzji błogosławiącej nas z ekranów telewizora. Iluzji tak silnej, że dawno wygrała z realnością - oferującą "jedynie" mozolny trud budowania i ciągłego doglądania jakości naszych relacji z drugim, najbliższym i dalszym człowiekiem.

Miarą tego odrzucenia bywa dziecięcy płacz, którego staramy się nie słyszeć, bo nie jesteśmy odpowiedzialni za to, co dzieje się w mieszkaniu sąsiada. Miarą tego odrzucenia jest w końcu jest w końcu nasze zdumienie i przerażenie statystykami obrazującymi skalę przestępstw popełnianych wobec dzieci. I przez dzieci.

Na kładce, na której stajemy czasem i my, dorośli i odpowiedzialni - nie spodziewajmy się anioła. Nie ma wsparcia dla tych, którzy związali się z atrapą rzeczywistości, zbudowaną przez ślepe siły, których działaniu przypisujemy ludzkie, zgodne z naszymi intencje: kładka unosi się jakąś dziwaczną siłą w powietrzu, zachęcając nas do wejścia dalej i dalej . Prawa tej dziwnej fizyki poznajemy w chwili, gdy pośrodku przechadzki nad przepaścią dostrzeżemy nie wsparty na jakiejkolwiek podporze koniec pomostu. Czy wystarczy odwagi i czasu, żeby się cofnąć? Czy wystarczy pokory, by przeprosić się z naiwnością aniołów, z wiarą w proste, codzienne cuda, odwagę przemierzania życia w towarzystwie ludzi? Zwłaszcza tych ludzi - małego wzrostu i ogromnego serca.

Przedstawienie, które udało nam się zbudować korzystając z zaufania Zespołu Teatru Lalek "Pleciuga" w Szczecinie nie będzie miało łatwego życia. Nie przydaje baśniowości codziennym pejzażom losu, nie konstytuuje wzorców osobowości, ujawnia i wzmacnia napięcie w kontaktach dziecko - dorosły. Napięcie, które oczekuje twórczego rozładowania w rozmowie zainteresowanych stron. Nawet jeśli jest to trudna do zaakceptowania wizja - to jest wyrazem sprzeciwu wobec jednostronnego obrazu świata, który nie chce się poddać naszym pobożnym życzeniom.

Zapraszamy Państwa do rozmowy na temat "DZIKICH ŁABĘDZIEci". Zależy nam na rozmowie wszystkich zainteresowanych środowisk, które nie godzą się na przepaść dzielącą dorosłość i dzieciństwo - nawet, jeżeli - tak jak realizatorzy - nie znają odpowiedzi na pytanie o przyczynę tego stanu rzeczy. Rozmowa jest potrzebna. Dzikość, na którą skazujemy dzieciństwo oddalając się od jego spraw kosztuje nas o wiele więcej niż rozmowa w jego sprawie.

PREMIERA: 19.11.2005
DLA DZIECI W WIEKU SZKOLNYM

reżyseria: Marek Ciunel
scenografia: Agnieszka Jałowiec
muzyka: Piotr Nazaruk

W spektaklu gościnnie wystąpiła Maria Dąbrowska z Teatru Współczesnego w Szczecinie.

OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Imię
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH
Jon Fosse

Jon Fosse należy do pokolenia twórców, którzy w latach 80-tych wprowadzili do literatury norweskiej postmodernizm. W przypadku Fossego ta nowa orientacja nie manifestowała się, tak jak u innych reprezentantów tej generacji, w pisarskiej technice pełnej intertekstualnych uwag czy w obecności metatekstu. W twórczości autora "Imienia" badacze odnajdują różne literackie układy odniesienia, np. dialog z Ibsenem i Strindbergiem (motywy, tematyka, kreacja postaci) oraz nawiązania: do Becketta (życie jako oczekiwanie oraz elementy absurdu), do skandynawskiego modernizmu lirycznego (Ekelöf, Björling), a także do norweskiego modernizmu lat 60. (przekraczanie granic gatunków i eksperymenty w zakresie form mieszanych. (...)

(fragment z programu teatralnego)

PREMIERA: 09.10.2004
TYLKO DLA DOROSŁYCH

reżyseria: Anna Augustynowicz
kostiumy: Wanda Kowalska
scenografia: Marek Braun

OBSADA
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Zbigniew
Niecikowski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Co się dzieje z modlitwami niegrzecznych dzieci?
Najbliższy spektakl: / TYLKO DLA DOROSŁYCH

Niezwykłe przedstawienie w reżyserii jednej z najwybitniejszych polskich reżyserów - Anny Augustynowicz, która zdecydowała się wystawić sztukę 18-latki. Widzowie siedząc tyłem do aktorów, obserwują świat przedstawiony w lustrze, tym samym widzą się nawzajem.

I tak wszyscy muszą stanąć twarzą w twarz z problemami, których rozwiązanie pozostaje naszą indywidualną koniecznością. Bo chyba wszyscy potrzebujemy dziś "... dwa raz więcej miłości".

Fragmenty recenzji:

"Prapremierą sztuki Anety Wróbel "Co się dzieje z modlitwami niegrzecznych dzieci?" w reżyserii Anny Augustynowicz zainaugurowała działalność Sala Prób - nowa scena szczecińskiego Teatru Lalek Pleciuga. Choć to teatr lalek i w tytule sztuki jest mowa o dziecku, to jednak "Modlitwy..." przeznaczone są dla widzów dorosłych. Anna Augustynowicz obsadziła we wszystkich rolach mężczyzn, a publiczność usadziła tyłem do sceny. Co z tego wynika?

Sztuka "Co się dzieje z modlitwami niegrzecznych dzieci?" to rzecz o największej tragedii, jaka może spotkać każdego - braku akceptacji ze strony najbliższych. Autorką sztuki jest Aneta Wróbel, 19-latka z Wrocławia.

"Modlitwy..." uzyskały I nagrodę VII Edycji Konkursu dla Młodych Dramaturgów "Szukamy Polskiego Szekspira" w roku 1998.

Do domu Fryzjera (Mirosław Kucharski) i jego Żony (Janusz Słomiński) wprowadza się Muza (Dariusz Kamiński). Pozornie przyłącza się do panujących w domu rytuałów i schematów, ale krok po kroku usuwa tych, którzy stoją jej na drodze do zajęcia dominującej pozycji. Zaczyna od Dziadka (Zbigniew Niecikowski), ale głównym jej celem jest Dziecko (Krzysztof Tarasiuk) - pozbawione prawa zabierania głosu w jakiejkolwiek sprawie, niekochane przez własnych rodziców z powodu inności (jest łyse). Kiedy Muza osiągnie zamierzony cel i zostawi Fryzjera, wszystko pozornie wróci do poprzedniego stanu; znowu najważniejsze są rytuały: posiłki, modlitwy, slogan wypowiadany przez Dziadka "życie to wielki cyrk". Ale czy rzeczywiście? Wszystko dzieje się w wyobraźni niekochanego Dziecka. To ono w pierwszej scenie wycina papierowe lalki wszystkich postaci, które ożyją na scenie. Zabieg inscenizacyjny zastosowany przez Annę Augustynowicz, która spektakl wyreżyserowała, jest tyleż prosty co wymowny. Otóż publiczność siedzi tyłem do sceny, a akcję obserwuje w wielkim lustrze. Aktorzy występujący za olbrzymim stołem ujętym w masywne, złocone ramy (taki obrazek z życia przeciętnej rodziny) grają także do lustra. To o was samych - sugerują publiczności. Bo rzecz dotyczy współczesnej rodziny. Tego, że nie potrafimy się z sobą porozumieć, jesteśmy wobec siebie agresywni, wyładowujemy się na bezbronnych: słabszych, najmłodszych, odmiennych. Rozmawiamy monosylabami, nie zwracamy uwagi na to, co kto ma do przekazania - liczymy się tylko my sami. Stąd lalki (projektu Marka Brauna, podobnie jak scenografia), którymi posługują się aktorzy, są płaskie, tak jak postaci. Mimo że próbują przyjąć różne pozy i miny (dobry pomysł z ruchomymi elementami lalek), pozostają niezmiennie takie same.

Andrzej Klim: Z samych siebie sie śmiejecie, "Gazeta na Pomorzu", z dn. 28.02.2000 r.

PREMIERA: 01.02.2000
TYLKO DLA DOROSŁYCH
reżyseria: Anna Augustynowicz
scenografia: Marek Braun
muzyka: Jacek Ostaszewski
OBSADA
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Kopciuszek
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
według Tatiany Gabe

Na świecie nigdy nie będzie za wiele miłości, skromności i uczynności. Niech to przedstawienie pozwoli Wam jeszcze raz się o tym przekonać. I najważniejsze - niech pozwoli Wam uwierzyć w cuda...

Valdis Pavlovskis, reżyser

PREMIERA: 31.05.2009
DLA DZIECI OD 3 LAT

reżyseria: Valdis Pavlovskis (Łotwa)
scenografia: Pavils Šenhofs (Łotwa)
muzyka: Boriss Rezniks (Łotwa)
asystent reżysera: Dariusz Kamiński
teksty piosenek: Barbara Niecikowska
opracowanie tekstu: Barbara Niecikowska, Elżbieta Nowak
rzeźba lalek: Anna Nollendorfa i Marga Austruma
wykonanie lalek: Aija Kruma i Ginta Rozentale

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Paulina
Lenart
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Bałwan i inni
Najbliższy spektakl: /
Dariusz Kamiński

Barwne przedstawienie związane z tematyką świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku, w którym widzowie rozpoznają nie tylko pleciugowe baśniowe postacie, ale będą mogli także uczestniczyć we wspólnej zabawie - poszukiwaniu skradzionych Mikołajowi prezentów.

PREMIERA: 02.12.2007
DLA DZIECI

reżyseria i scenografia: Dariusz Kamiński
muzyka: Dariusz Kabaciński

OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Marta
Łągiewka
Pippi Pończoszanka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
według Astrid Lindgren

Hit sezonu 2008/2009!

Mała, zadziorna dziewczynka, która nie ma pojęcia, czym są konwenanse i święte zasady (na które podobno nie ma rady!) pojawia się w świecie Anniki i Tommy’ego niespodziewanie. Chociaż wyśpiewuje swoje prawie anarchistyczne manifesty w rytm szalonej, radosnej muzyki reggae i ska (granej przez piratów na żywo!), okazuje się, że tak naprawdę tylko ona wie, co jest w życiu ważne… Pippi Pończoszanka zaprasza na pokład świata, po którym przejdzie się każdy, komu niestraszna piracka przygoda - spotkanie twarzą w twarz z dwoma drabami, nadgorliwą panią z opieki, policjantami, a także ze szkołą, w której nie pozwalają "ścigać się na pupach". Spektakl skierowany jest do dzieci, chociaż - nie wiedzieć dlaczego - dorosły także zaśmiewa się do łez…

z recenzji 

"To będzie hit tego sezonu! Widzowie będą walić drzwiami i oknami. Ba, spektakl stanie się "trendy", a jego nieznajomość będzie po prostu "obciachem". To przyszłość, jaka czeka "Pippi Pończoszankę" wystawioną przez szczeciński Teatr Lalek "Pleciuga". Premiera odbyła się w minioną sobotę w Akademickim Centrum Kultury.
Autorom przedstawienia udało się ciekawie opowiedzieć przygody tej ekscentrycznej dziewczynki, bohaterki stworzonej ponad 60 lat temu przez Astrid Lindgren. Tutaj Pippi, mimo iż pozostaje dzieckiem (bardzo inteligentnym, wygadanym i wyprowadzającym w pole bardziej głupkowatych dorosłych), momentami staje za mikrofonem, by z pozycji artystki estradowej wyśpiewywać teksty prześmiewcze, walczące, ale też liryczne. W adaptacji Konrada Dworakowskiego Pippi posiada bowiem te wszystkie cechy, które są jak najbardziej pożądane we współczesnym show-biznesie: anarchistyczne poglądy, tupet, niewyparzony język, umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach, ale też ogromną wrażliwość.
Pippi śpiewa - w rytm muzyki rockowej, ska i reggae - swoje komentarze (niektóre to prawie protest songi) dotyczące własnego życia, a także miejsca dziecka w społeczeństwie (jak choćby finalne "Pozwólcie dziecku żyć, po sąsiedzku" wykonywane przez cały zespół aktorski). Tutaj trzeba zaznaczyć, iż dużym atutem spektaklu jest właśnie muzyka (wykonywana na żywo), która stała się polem do stworzenia scen-perełek.
Na premierze, podczas kilku piosenek, publiczność nagradzała aktorów oklaskami w środku przedstawienia, jak gdyby to był koncert rockowy. Niewykluczone, że na kolejnych widownia okaże się bardziej śmiała i zaczną "fruwać marynary". Pytanie zatem - dla kogo jest ta adaptacja "Pippi"? Wydaje się, iż reżyser poszedł w stronę nurtu ostatnio wykorzystywanego w kinie, a z którym często mamy do czynienia od czasu premiery "Shreka": część tekstów jest doskonale odczytywana tylko przez dorosłych, choć całość to przecież produkcja dla dzieci (jak postać jednego z policjantów, będącego parodią hollywoodzkich gliniarzy typu "brudny Harry").
Ogromnym atutem spektaklu jest aktorstwo. Duże brawa należą się szczególnie Marii Dąbrowskiej (Pippi), która miała nie lada zadanie - zagrać tak, abyśmy zapomnieli o filmowym wizerunku Pippi, doskonale utrwalonym w świadomości kilku pokoleń widzów. I zapomnieliśmy… Z kolei Marcie Łągiewce udało się dodać Anice (bezbarwnej dość u Lindgren) trochę "pazura" i zadziorności. Zresztą, żadna z postaci nie pozostawia widza obojętnym, bo - jak się wydaje - na każdą znaleziono tu doskonały pomysł.
Reasumując - jeśli nie widziałeś spektaklu "Pleciugi", to szybko nadrób tę zaległość, bo niedługo może się okazać, iż jesteś jedyny. Brzmi to jak reklama z plakatu, prawda?"

(Monika Gapińska, "Kurier Szczeciński", 29.10.2008)


"Na kanwie kultowej książki Astrid Lindgren powstał kolorowy, dynamiczny, skrzący się humorem spektakl, który w równej mierze zachwyca dzieci i dorosłych.
(...) Przy konstrukcji bohaterów aktorzy (przedstawienie grane jest w żywym planie) rysują postaci grubą kreską, czerpią garściami z farsy czy groteski. Kapitalna jest zwłaszcza Nauczycielka (Edyta Niewińska-van der Moeren), która działaniami pedagogicznymi ogarnia też całą widownię.
Od tego świata dorosłych, sztucznego i raczej niewzbudzającego sympatii, odcina się postać Pippi. Jestem z pokolenia, które postrzeloną córkę pirata zawdzięcza niezapomnianemu trzyczęściowemu serialowi Olle Hellboma z Inger Nilsson. A jednak tytułowa postać w tym przedstawieniu jest tak genialnie grana przez Marię Dąbrowską, że nie sposób myśleć, że to nie Pippi w 100 proc. Ma do tej roli aktorka (z Teatru Współczesnego, gra tu gościnnie) świetne warunki. Drobna zadziora, z głosem z lekką chrypką, rozbrykana. Cudowna mała anarchistka. A że chodzi spać w butach, mówi nauczycielce: "Trochę pani przynudza", nawołuje do wyścigów "na dupach", wywołuje u kilkulatków na widowni wielkie emocje (co zresztą staje się dodatkową atrakcją przy oglądaniu spektaklu).
Atmosferę na scenie podkręca muzyka, która w przedstawieniu grana jest na żywo przez muzyków - piratów. W pierwszej scenie wynurzają się ze skrzyni, zajmują strych willi Śmiesznotki i odtąd przyglądając się z góry będą towarzyszami dziewczynki. W tej roli wystąpili zresztą autentyczni rockandrollowcy z zespołu Doctor Fisher, który działa przy Akademickim Centrum Kultury.
Tu grają muzykę, która jest eklektyczną mieszanką nawiązującą do muzycznych kontestacji lat 70. i 80. (reggae, rocka). Te piosenki Pippi śpiewa dorośle, niczym Kasia Nosowska, bo przecież te teksty z przewodnim refrenem "Pozwólcie dziecku żyć po sąsiedzku" są tak naprawdę skierowane do nas. W czadowym rytmie upomina się o prawa dziecka do wolności, indywidualności, oryginalności.

(Ewa Podgajna, Gazeta Wyborcza - Szczecin nr 228 online 29-09-2008)

PREMIERA: 27.09.2008
DLA DZIECI OD 7 LAT

reżyseria i teksty piosenek: Konrad Dworakowski
muzyka:
Piotr Klimek
scenografia: Katarzyna i Tomasz Szymańscy
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko

W rolę Pippi wcieliła się Maria Dąbrowska z Teatru Współczesnego w Szczecinie.

zespół muzyczny:  
Bartłomiej Orłowski, Jakub Fiszer, Borys Sawaszkiewicz i Jarosław Izdepski

OBSADA
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Syn Gwiazdy
Najbliższy spektakl: /
Oskar Wilde

"Syn gwiazdy", mimo że oparty jest na schemacie klasycznej baśni, podejmuje ważne problemy współczesnego świata, dotyczące każdego młodego człowieka. Główny bohater - Gwiazdor, na wzór mitycznego Narcyza, uwiedziony własną urodą i pozorną władzą, odrzuca miłość matki... I to dopiero początek trudnej drogi ku dorosłości...To przedstawienie wobec którego trudno pozostać obojętnym.To teatralna opowieść, która prowokuje do dyskusji. 

z recenzji

"Baśń to jeden z tych gatunków literackich, które nie znają granic geograficznych i językowych. Ma też to do siebie, że może być adresowana zarówno do dorosłych, jak i do dzieci. Niezaprzeczalną zaletą baśniowych opowieści jest prosty i łatwo rozpoznawalny schemat konstrukcyjny, dzięki któremu praktycznie każdy może stać się baśniopisarzem. Mamy więc bohatera uwikłanego w jakąś historię, przeżywającego przygody. Tu dobro zawsze zwycięża zło, a większość magicznych bajek kończy się dobrze. Baśnie mają schemat moralnych opowiastek. Oprócz swojej czysto rozrywkowej funkcji spełniają także edukacyjną - bawią i uczą jednocześnie. Niedoścignionym mistrzem w takim właśnie "bajaniu" jest Hans Christian Andersen. Jego literacka spuścizna wciąż pobudza wyobraźnię kolejnych pokoleń czytelników i nadal jest badana przez znawców tematu.

Wśród pisarzy, którzy tworzyli głównie dla dorosłych, bardzo podobnym stylem (co słynny Duńczyk) przekazywania w bajkowej formie uniwersalnych mądrości wyróżniał się Oscar Wilde. Genialny artysta, który swoim wyostrzonym zmysłem obserwacji i wręcz mistrzowskim wykorzystaniem ironii, popełnił kilka bajkowych opowiastek zaadresowanych przede wszystkim do bardzo młodego czytelnika. Jego "O gwiezdnym dziecku" ("The Star-Child") zainspirowało czeskiego reżysera Petera Nosalka do stworzenia teatralnej inscenizacji. "Syn Gwiazdy" swoją premierę miał na deskach Teatru Lalek "Pleciuga".

Oto opowieść o przybyszu z gwiazd, ślicznym chłopczyku bez serca, którego skrajny egoizm i narcyzm przeobrażają w potwora. Zło czyni z niego okrutnego człowieka, na czym najbardziej ucierpi jego matka. Oczywiście tytułowy bohater, tak jak nakazują zasady baśni, przejdzie transformację, odkupi swoją winę i stanie się dobrym dzieckiem, za co spotka go nagroda. Spektakl pokazuje młodemu widzowi to, czego nie należy robić. Przemoc wobec zwierząt, brak szacunku do rodziców, a nawet rasizm. W nienachalny sposób podkreśla główne "grzechy" współczesnego człowieka, to, co prowadzi nas do katastrofy i ściąga wszelkie nieszczęścia. Dla dziecka, którego osobowość dopiero się kształtuje, to bardzo ważny przekaz. Reżyser przed premierą zauważył, że wśród najmłodszych agresja nie jest czymś, co się nie zdarza. Spektakl tylko na swój sposób o niej mówi. Reszta należy do nas, dorosłych."

"Dziecko widzi więcej"
Aneta Dolega
Kurier Szczeciński nr 39/25.02.08

PREMIERA: 23.02.2008
DLA DZIECI

przekład: Irena Tuwim
adaptacja i reżyseria: Petr Nosálek
scenografia: Pavel Hubička
muzyka: Pavel Helebrand
opracowanie tekstu: Elżbieta Stelmaszczyk

OBSADA
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Krzesiwo
Najbliższy spektakl: /
H. Ch. Andersen

Ekspresyjna muzyka, sugestywna scenografia i tradycyjne lalki - składają się na teatralną opowieść o działaniu czarodziejskiego krzesiwa. To także barwna historia Żołnierza, na którego drodze stanęła zła Czarownica, by zupełnie odmienić jego losy.


z recenzji:

"(...) Teatr Pleciuga przygotował świetny spektakl, który może podobać się nie tylko dzieciom. Na "Krzesiwo" warto się wybrać, szczególnie dla pełnego tajemnicy klimatu sztuki.

"Krzesiwo" to jedna z najsłynniejszych baśni Hansa Christiana Andersena. Opowiada historię wracającego z wojny biednego Żołnierza. Spotyka on Wiedźmę, która prosi o pomoc w zdobyciu czarodziejskiego krzesiwa, w zamian oferuje mu złoto. Wojak jednak przechytrza czarownicę i odchodzi razem ze złotem i krzesiwem. Przybywa do miasta. Próbuje zdobyć przyjaciół i wydaje wszystkie pieniądze. Gdy te się kończą, "przyjaciele" odchodzą. Gdy chce zapalić ostatnią świeczkę, odkrywa moc czarodziejskiego krzesiwa: przy potarciu zjawiają się zaczarowane psy spełniające życzenia właściciela krzesiwa. Żołnierz zakochuje się w Królewnie, która od kiedy wróżka wywróżyła jej, że wyjdzie za prostego żołnierza, jest więziona w zamku. Czy Żołnierz poślubi Królewnę, można przekonać się w Teatrze Lalek "Pleciuga". Warto, bo spektakl w reżyserii Zbigniewa Niecikowskiego, jest przygotowany sprawnie i konsekwentnie. Szczególnie wyśmienicie wypadła pierwsza scena: tajemnicze drzewo, scena pełna dymu i rewelacyjna muzyka Piotra Klimka.

Baśń Andersena mówi, że dzięki wytrwałości i pracy można osiągnąć wszystko - bo skoro biedny Żołnierz zdobywa Królewnę, to i czy my nie możemy "zdobyć" swoich marzeń? Pokazuje również, jak złudne są dobra materialne."

(Andrzej Kulej "Udana premiera "Krzesiwa" w Pleciudze", w: Gazeta Wyborcza - Szczecin nr 264, 12.11.2007, )


PREMIERA: 10.11.2007
DLA DZIECI OD 5 LAT

tłumaczenie Bogumiła Sochańska
opracowanie tekstu i reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: Alicja Chodyniecka-Kuberska
muzyka: Piotr Klimek
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko
asystentka reżysera i inspicjentka: Marzena Heropolitańska

OBSADA
Leszek
Czyż
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Dzień dobry, Świnko
Najbliższy spektakl: /
Janosch

Adaptacja książki światowej sławy niemieckiego autora przenosi nas w niezwykły świat, "... Tam, gdzie rosną dobre grzyby/Tam gdzie biorą duże ryby/Gdzie powietrze ma inny smak/". Niezwykle popularni i kochani przez dzieci bohaterowie Janoscha - Tygrysek i Misiu przeżywają trudne dni próby ich wielkiej przyjaźni. "Dzień dobry, Świnko" to prosta i bardzo dowcipna opowieść o wymownym finale, która skłoni nie tylko najmłodszych do refleksji na temat świata uczuć i wartości codziennego życia. Prawdziwą atrakcją są lalki, wzorowane na legendarnych już mupettach. 

z recenzji:

Co zwierzęta wiedzą o przyjaźni?

"Dzień dobry, Świnko" w reż. Ireneusza Maciejewskiego w Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie. Pisze Aneta Dolega w Kurierze Szczecińskim.

"Ostatnią premierą w tym sezonie szczecińska "Pleciuga" zgotowała teatralnej publiczności, zarówno tej najmłodszej, jak i dorosłej, nie lada zabawę. Na scenie zaprezentowano uroczą i pouczającą bajeczkę niemieckiego autora dla dzieci, Janoscha - "Dzień dobry, Świnko" w reż. Ireneusza Maciejewskiego.

Oto dwoje przyjaciół - Miś i Tygrysek. Mieszkają zgodnie w jednym domku do momentu, aż w ich świat wkracza Świnka. Tygrysek coraz więcej czasu spędza z nową przyjaciółką, zaniedbując przy tym obowiązki domowe, a z czasem również swojego najlepszego przyjaciela Misia. Co z tego wyniknie?

Historia, którą przedstawiają zwierzątka, jest jak najbardziej uniwersalna i odnosi się oczywiście do świata ludzi. To opowieść o sile prawdziwej przyjaźni, o tym, na czym ona tak naprawdę polega i dlaczego warto w taki układ inwestować czas i energię. Tygrysek, Miś, Świnka tworzą swoisty trójkąt. Tytułowa bohaterka - roztrzepana i szalona - wprowadza w życie pozostałych bohaterów nieco zamieszania i wystawia ich relacje na próbę.

Aby nieco złagodzić, jakkolwiek by było, poważny ton całej przypowieści, postacie występujące w niej obdarzone są humorem. Lalki przypominają słynne Muppety Jima Hensona, które samym już wyglądem wywołują uśmiech. W tym spektaklu wszystko żyje - począwszy od głównych bohaterów, a skończywszy na zwyczajnych przedmiotach, takich jak kanka na mleko czy makaron. Dodatkowo, pełniejszej kolorystyki i luzu przysparza całości oparta na funkowej nucie muzyka Piotra Klimka.

Spektakl jest dziełem reżysera młodego pokolenia. Maciejewski-rocznik 1979 - jak czytamy w biogramie: "w teatrze ceni sobie przede wszystkim spotkanie z drugim człowiekiem: aktorami, widzami, ale też administracją teatralną, pracownikami, obsługą sceny, uważa, że najważniejsze jest,

aby nawiązać przyjaźń". Po lekturze tych słów nietrudno zgadnąć, że to nie przypadek sprawił, iż akurat ten tekst został zrealizowany. Według Maciejewskiego, dziecięcego widza należy traktować poważnie. Rozrywka - tak, ale nie pusta. Bo nie ma nic gorszego od nudnego dydaktyzmu w teatrze. "Dzień dobry, Świnko" potwierdza tę regułę. Bawi, ale przy tym uczy. Nienachalnie przemyca istotne treści dla dopiero rozwijającego się człowieka. Przy okazji widz dorosły może przypomnieć sobie to, o czym często zapomina - o rzeczach w życiu najprostszych i najważniejszych."

"Co zwierzęta wiedzą o przyjaźni?"
Aneta Dolega
Kurier Szczeciński nr 116/18.06.07
19-06-2007

PREMIERA: 15.06.2007
DLA DZIECI OD 3 LAT

tłumaczenie: Emilia Bielicka
adaptacja i reżyseria: Ireneusz Maciejewski
scenografia: Dariusz Panas
muzyka: Piotr Klimek
teksty piosenek: Ireneusz Maciejewski

zespół muzyczny: Jacek Srzypczak, Bartłomiej Orłowski, Wiktor Szostak, Paweł Grzesiuk

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Dariusz
Kamiński
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Marta
Łągiewka
Śpiąca Królewna
Najbliższy spektakl: /
Beata Pejcz

Dzięki działaniu teatralnej metafory, pozwalającej stworzyć świat "z niczego", poznamy kolejną wersję "Śpiącej królewny"- niezwykle barwną i  intrygującą.

Poznamy także moc baśni i uzdrawiającego snu, w których wyjaśnia się wiele spraw na pozór skomplikowanych, ale przy tym pięknych i ważnych w życiu każdego dziecka.

Przedstawienie w planie żywym z wykorzystaniem technik lalkowych, dla widzów od lat 5.


Wypowiedź autorki i reżyserki

"Śpiąca królewna", tak jak większość klasycznych tematów baśniowych, doczekała się w historii wielu wersji literackich. Te najbardziej znane wyszły spod pióra Charlesa Perrault i braci Grimm. Wiele razy ta opowieść pojawiała się także na deskach scenicznych.

I my, trójka wrocławskich realizatorów, czyli reżyserka i autorka tekstu - Beata Pejcz, scenograf - Paweł Pawlak i kompozytor - Jan Walczyński wraz z aktorami "Pleciugi" mamy przyjemność przedstawić szczecińskiej publiczności kolejna zabawę z motywem uśpionej na 100 lat królewny. Dzieci, śledząc sceniczne dzieje króla i królowej oraz ich ukochanej córki, z całą pewnością zauważą, jakie elementy różnią naszą baśń od tych opowiadanych im przez mamy i babci.

Poza odstępstwami od powszechnie znanej fabuły, w naszym przedstawieniu pojawia się również motywy, które, jako autorka scenariusza i reżyser w jednej osobie, szczególnie rozbudowałam i wyeksponowałam.

Należy do nich, między innymi, opowieść o ty, co powinni uczynić rodzice bezskutecznie oczekujący narodzin dziecka. Co? Oczywiście zwrócić się o pomoc do Dobrej Wróżki. Od niej usłyszą, że król musi podarować królowej dużo miłości ( u nas: czerwona poduszka w kształcie serca), dużo czułości (puch wyjęty z poszewki), dużo ciepła ( gruby szalik i wełniana czapka) "I wreszcie to, co najważniejsze: malutkie nasionko, z którego wyrośnie wasze dziecko".

Mamy nadzieję, że widzom (tym najmłodszym i tym trochę starszym) spodobają się pomysły scenografa Pawła Pawlaka. Dobra Wróżka, na przykład, powstanie na naszych oczach, gdy aktorka ukryje twarz pod śmieszną maską, a na plecy założy księżyc wciągnięty przez pałacowe okno. Na księżycowych rogach służba zawiesi długą, powiewną firankę a czarodziejską różdżką stanie się podana Wróżce gwiazdka z nieba. Ciekawi jesteśmy reakcji, jaką wywoła Wiedźma Petronela, scenograf kazał jej zapuścić brodę a na głowę, w miejsce fryzury, włożył czarnego kota.

Kompozytor Jan Walczyński bogato oprawił przedstawienie zabawną muzyką. Jeżeli melodie piosenek "wpadną w ucho" dziecięcej widowni, być może wychodząc z teatru, ktoś zaśpiewa:

"Król ze szczęścia podskakuje,
królowa się cieszy,
służba stoły nakrywa,
kucharz w garnkach miesza.
Czyś jest księciem, czy pastuchem,
rycerzem czy sługą
król na ucztę cię zaprasza,
która potrwa długo"
Beata Pejcz


fragment recenzji:

"Historię "Śpiącej królewny" pokazywano już z milion razy. Doczekaliśmy się wielu wersji literackich, teatralnych i filmowych (w tym Disneya). Dzieci znają ją na pamięć. Wiedzą, czym skończy się niezaproszenie na chrzciny królewny jednej z wróżek i w jaki sposób królewicz przebudzi ją ze stuletniego snu. Dlatego reżyser Beata Pejcz napisała własną autorską wersję klasycznego pierwowzoru. Baśń o śpiącej królewnie stała się dla niej pretekstem do podjęcia kilku tematów, odpowiedzi na kilka pytań, uruchomienia w widzach wyobraźni i humoru.

W spektaklu fabuła opowieści o śpiącej królewnie przeplata się z historią królewskich dzieci, które spać nie chcą. Zarówno one, jak i mali widzowie dowiadują się, jak ważny jest w życiu sen. Choćby nawet ten stuletni, w który zapadła po ukłuciu wrzecionem rozbrykana królewna. Sen jest ważny, bo przynosi wybawienie i odpoczynek jej rodzicom.

Trochę jakby mimochodem autorka wyjaśnia też małym widzom, skąd się wzięła królewna (czyli skąd się biorą dzieci). Robi to w sposób metaforyczny i subtelny. Najpierw Król obdarowuje poszewkę Królowej miłością (czerwoną poduszką w kształcie serca), potem ciepłem (wełnianą czapką i szalikiem), czułością (puchem), wreszcie na koniec tym, co najważniejsze, czyli malutkim nasionkiem, z którego wyrośnie dziewczynka.

A wszystko to pokazane zostało w teatrze plastyki, w którym lalki zaprojektowane przez Pawła Pawlaka aktorzy wyczarowują na scenie, na oczach widzów, "z niczego". Wystarczą szlafmyce, poduszka i poszewka. Zaskakując szmacianki będą dla współczesnych maluchów - bawiących się złotowłosymi Barbie - ożywczym antidotum. [...]"

Ewa Podgajna: Antidotum na Barbie, "Gazeta Wyborcza. Szczecin", z dnia26 maja 2003 r.

PREMIERA: 24.05.2003
DLA DZIECI OD 5 LAT

reżyseria: Beata Pejcz
scenografia: Paweł Pawlak
muzyka: Jan Walczyński
 

OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Ferdynand Wspaniały
Najbliższy spektakl: /
Ludwik Jerzy Kern

Ferdynand - jest małym wesołym pieskiem, któremu daleko do zachwycających urodą rasowych medalowych piękności. Marzy o tym, żeby być wspaniałym i prezentować się tak nie tylko na wystawach psów, ale na co dzień. Zatem w snach staje się Szanownym Panem Ferdynandem, Wspaniałym Generałem, Zdobywcą Przestworzy, Rewelacyjnym Cyrkowcem, Najlepszym Myśliwym- Przyjacielem Zajęcy, Właścicielem Najwspanialszego Parasola. Choć czasami wpada w kłopoty, dzięki szlachetnej prostocie wychodzi z nich zwycięsko i zyskuje sympatię otoczenia.

WYPOWIEDŻ ADAPTATORA I REŻYSERA

Opowieści Ludwika Jerzego Kerna o psie, który śnił, że stał się człowiekiem znają dziś chyba już tylko dorośli, pamiętający lekturę sprzed lat. Ja także pamiętam zabawne przygody Ferdynanda, ilustrowane przez Stanisława Mikulskiego. Urzekła mnie w nich pogoda ducha bohatera, urocza dziecięca naiwność, radość poznawania świata, skromność, wrażliwość, życzliwość i lekkość nieco abstrakcyjnego humoru. Spodobało mi się marzenie Ferdynanda o tym, żeby być wspaniałym i jego podróż przez śnione światy. Ta podróż otworzyła możliwość wykreowania ciekawych, mam nadzieję, przestrzeni i użycia interesujących środków teatralnych: czarnego teatru i teatru przedmiotu.

Adaptacja sceniczna przeprowadza opowieść o Ferdynandzie zgodnie z intencjami autora. W snach staje się Szanownym Panem Ferdynandem, Wspaniałym Generałem, Zdobywcą Przestworzy, Rewelacyjnym Cyrkowcem, Najlepszym Myśliwym- Przyjacielem Zajęcy, Właścicielem Najwspanialszego Parasola. Jednak wizerunek naszego Ferdynanda jest współczesny, daleki od wizji sprzed lat. Ferdynand - jest małym wesołym pieskiem, któremu daleko dorasowych medalowych piękności. W takim bohaterze upatruję potencjał, którym może zdobyć serca widowni. Może nawet po obejrzeniu przygód Ferdynanda inaczej spojrzymy na naszego psa - najlepszego przyjaciela człowieka?

Lech Chojancki

RECENZJA

"Lektura, na której wychowały się pokolenia czytelników została pokazana w przedstawieniu pełnym staroświeckiego uroku teatru lalek sprzed lat

Teatr Lalek "Pleciuga" przypomniał jedną z najpopularniejszych polskich opowieści dla dzieci, według Ludwika Jerzego Kerna - o psie Ferdynandzie, któremu przyśniło się, że jest człowiekiem.

Na początku przesympatycznego włochatego kundelka gra lalka - Ferdynanda poznajemy m.in. w wywołującej salwy śmiechu małej widowni scenie rywalizacji o fotel ze swym panem Ludwikiem Jerzym (znakomita rola Przemka Żychowskiego). Później, w scenach śnionych lalkę zastępuje już aktor (Krzysztof Tarasiuk) w wydzierganym z brązowej włóczki kostiumie.

W wędrówce na dwóch łapach Ferdynand przeżywa różne przygody: odwiedza króla krawców, zostaje generałem kociego wojska, wynajmuje pokój w hotelu z windą do nieba, występuje w cyrku, zdobywa złoty medal w konkursie psich piękności, ratuje zające przed polującymi na nie myśliwymi, odwiedza hodowlę parasoli. A napotkani ludzie nawet nie podejrzewają, że to pies, pozostając pod wrażeniem jego ogłady, uprzejmości i radości z poznawania świata. A w tym samym czasie zatroskany pan biega i szuka swojego psa. Bardzo zgrabny pomysł na klamrę spinającą poszczególne epizody przedstawienia.

Inscenizacja "Ferdynanda Wspaniałego", lektury, na której wychowały się pokolenia czytelników została pokazana w spektaklu pełnym staroświeckiego uroku dobrego teatru lalek sprzed lat. Przedstawienie jest proste i zrozumiałe, zagrane niespieszne, za to z dowcipem. Reżyser nie stara się uatrakcyjniać tego, co dzieje się na scenie dziwacznymi efektami, a jednak cały czas potrafi przykuć uwagę widzów. "Ferdynand" jest przemyślany w każdym szczególe i wymaga od małych widzów uruchomienia wyobraźni. Dlatego w scenie parady kociego wojska, orszak tworzą np. kocie ogony. W konkursie psich piękności, widzimy tylko ich właścicieli, za to w strojach przywołujących swoich podopiecznych, bo każdy pan jest podobny do swojego psa.

Widząc z jakim zainteresowaniem dziecięcej widowni spotkała się premiera "Ferdynanda Wspaniałego", polecam spektakl uwadze rodziców i wychowawców."

"W Pleciudze Ferdynand Wspaniały jak sprzed lat" Ewa Podgajna "Gazeta Wyborcza - Szczecin" nr 48

26-02-2007

PREMIERA: 01.02.2007
DLA DZIECI
adaptacja i reżyseria: Lech Chojnacki
scenografia: Dariusz Panas
muzyka: Robert Łuczak
choreografia: Władysław Janicki
Maria Jamińska: Donna
Animacja: Zespół
OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
O Rycerzu Pryszczycerzu
Najbliższy spektakl: /
Marta Guśniowska

W królestwie Pięknogrodzie bardzo urodziwa Królewna Pięknotka musi wyjść za mąż, zatem w  konkury stają zalotnicy o znaczących imionach: Książę Bławatek, baron Modniak, Królewicz Piękniewicz oraz Rycerz Pryszczycerz z zatrzaśniętą przyłbicą. I jak to w baśniach bywa - wszyscy zostają poddani próbie, by w końcu okazało się, że to nie uroda jest najważniejsza.

Przedstawienie w planie żywym z użyciem techniki kukły zamachowej.

Tekst został wyróżniony w XVII edycji Konkursu na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.


z recenzji

"O prawdziwym pięknie pod przyłbicą"

"O Rycerzu Pryszczycerzu" w reż. Dariusza Kamińskiego w Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie. Pisze Ewa Podgajna w Gazecie Wyborczej - Szczecin.

"W bajce "O Rycerzu Pryszczycerzu" rodzice królewny Pięknotki postanawiają wydać ją za mąż. Starają się o jej rękę: książę Bławatek, baron Modniak i królewicz Piękniewicz. Jest jeszcze zakuty w zbroję sympatyczny rycerz Pryszczycerz, o zeszpeconym pryszczami obliczu. Ale królewna ma wątpliwości, czy zalotnicy zakochali się w niej takiej, jaka jest (a jest pracowita, wrażliwa, inteligentna), czy też powodem starań o jej rękę jest nie tylko jej piękna buzia? Postanawia to sprawdzić z pomocą czarów Wiedźmiły, od których Pięknotce wyrasta paskudny, długi nos. Czy tak odmieniona znajdzie męża, z którym, jak to w bajkach bywa, będzie żyła długo i szczęśliwie?

Ta klasyczna historia o królewnie i rycerzu grana jest dla pięcio-, sześcioletniego widza z wyrazistym przesłaniem, że nie wygląd jest najważniejszy, lecz to, co drzemie w nas w środku. Niestety już potrzebnym w tym wieku, bo co prawda pryszcze to dla takich maluchów problem jeszcze dość odległy, ale już w tym wieku pojawiają się pierwsze kompleksy, np. z powodu okularów czy rudych włosów.

Prostą historię reżyser Dariusz Kamiński ubrał w prostą formę. Scenografia została tu ograniczona do minimum - parawanowego sześcianu i budowli ustawianych z wzorzystych klocków-puf sugerujących różne miejsca akcji.

Każdy postać grana przez aktora ma też swojego odpowiednika w lalce. Bohater żywy przeplata się z lalkowym, co dynamizuje przedstawienie. Kukły nie są śliczne, wyrafinowane artystycznie: głowa z oczkami - kropeczkami, nosek - kreseczka, uśmiechnięta buzia, owalny tułów - to projekty lalek żywcem wzięte z rysunków przedszkolaków. I na scenie rzeczywiście dominuje żywioł dziecięcej zabawy. Choć kilka humorystycznych smaczków rozbawi i dorosłych."

"O prawdziwym pięknie pod przyłbicą"
Ewa Podgajna
Gazeta Wyborcza

PREMIERA: 14.10.2006
DLA DZIECI OD 4 LAT

reżyseria: Dariusz Kamiński
scenografia:
Łukasz Kwietniewski
muzyka: Janusz Stalmierski
przygotowanie wokalne: Iwona Wiśniewska-Salamon

OBSADA
Danuta
Kamińska
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
8 dni stworzenia świata
Najbliższy spektakl: /
Krzysztof Rau

Autorskie przedstawienie jednego z najwybitniejszych reżyserów polskiego teatru lalek. Krzysztof Rau wraz z aktorami, przy pomocy najprostszych przedmiotów (m.in. samochodowych dętek) i prostych instrumentów muzycznych podejmuje własną próbę inscenizacji biblijnej historii - pełną dowcipu i humoru. Zanim światło zostaje oddzielone od ciemności powstaje Teatr Lalek "Pleciuga" w Szczecinie, następnie stworzone zostaje powietrze, woda i  podwodne zwierzęta i rośliny oraz ziemia ze swymi mieszkańcami, w tym także Adamem i Ewą. Całości towarzyszą wskazówki i niekiedy ironiczne komentarze Pana Boga, który w dniu ósmym, zmęczony kreacją udaje się na odpoczynek.

Przedstawienie to także zachęta do wspólnej zabawy - aktorów i widzów, pobudza wyobraźnię i sprzyja refleksji na temat roli i znaczenia teatru. I tak siłą wyobraźni aktorów i widzów powstaje nowy ład istnienia - teatralny i nasz własny.

* * *

"Mój teatr to teatr aktorski, w którym kontaktują się między sobą ludzie i lalki. Teatr aktorski, w którym aktor, używając z wielką swobodą wszystkich środków teatru lalek, szuka prawdziwego kontaktu z samym sobą, partnerami na scenie i z widownią"

Krzysztof Rau

"(...) Opowiadanie o stworzeniu (Księga Rodzaju 1,1-2, 4a) jest uroczystym hymnem na cześć Boga Stwórcy. Hagiograf rozwija tu prawdę teologiczną, sformułowaną we wstępie: "Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię". Następne wiersze wyjaśniają treść: Bóg stworzył wszystko, w działaniu jest całkowicie niezależny od materii, sam Jahwe nie wynurzył się z materii, Jego Duch jest poza i ponad materią. Wszechmocny stwarza słowem: rzekł i ...stało się".(...)

Autor zbudował hymn w oparciu o następstwo dni tygodnia. Widocznie chciał podkreślić, iż w dniu siódmym Bóg odpoczął, pobłogosławił ten dzień i uczynił go świętym. Oddzielił od innych, wyłączył, przeznaczył dla siebie. Może na taki układ wpłynęło także znaczenie liczby siedem. Liczbę tę bowiem uważano za pełną i doskonałą. W okresie siedmiu dni Bóg stworzył świat. A więc dzieło jest dobre, dokończone, doprowadzone do stanu doskonałości.

Przemyślana budowa hymnu nie może być dziełem przypadku. Widać wyraźnie, że autor nie zamierza informować czytelnika o sposobie powstania świata i człowieka, nie wymieniał poszczególnych dzieł w porządku chronologicznym, lecz logicznym. Nie poucza także, w jaki sposób Bóg to uczynił. Byłoby zatem nieporozumieniem szukanie w tekście prawdy o kolejności powstania stworzeń w danych epokach geologicznych. Autor nie poucza o budowie kosmosu. Opisuje go tak, jak widzi oraz zgodnie z przekonaniem ówczesnych ludzi. (...)."

Wprowadzenie w myśl i wezwanie ksiąg biblijnych. 1. Pięcioksiąg. Opracował ks. Stanisław Wypych CM, Warszawa ATK, 1987, s. 57, 58

PREMIERA: 05.12.2003
DLA DZIECI I DOROSŁYCH

scenariusz i reżyseria : Krzysztof Rau
współpraca plastyczna: Małgorzata Mac
muzyka: Piotr Klimek

OBSADA
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Szpak Fryderyk
Najbliższy spektakl: /
Rudolf Herfurtner

Choć ekscentryczna Pani Maier i pedantyczny Pan Huber mieszkają w jednym domu, to nie darzą się sympatią a właściwie - szczerze siebie nie znoszą. Mają bowiem zupełnie inne charaktery i przyzwyczajenia oraz zupełnie różnych ulubieńców, ona lubi szczury, a on ptaki.

Jednak pewnego dnia przypadkowe spotkanie na podwórku zamiast stać się początkiem kolejnego konfliktu, przeradza się w fascynującą opowieść o dziejach słabowitego, ale i dzielnego szpaka Fryderyka. Okazuje się, że budząca współczucie historia nieszczęsnego ptaka, któremu powrócić do zdrowia i na wolność pomogły... szczury łączy dwoje tak różnych sąsiadów. Być może odtąd będą mogli lepiej się zrozumieć i żyć w przyjaźni.

Przedstawienie familijne, w planie żywym, z wykorzystaniem technik lalkowych, dla widzów od lat 5.Czas trwania przedstawienia - ok. 50 min, bez przerwy

fragmenty recenzji:

" (...) Szlachetne przesłanie spektaklu -opowiadającego o tym, jak się rodzi współpraca między ludźmi, zwłaszcza tymi, którzy się różnią (a co za tym idzie, także między społecznościami, może i narodami, co w kontekście współpracy polsko-niemieckiej jest ideą wciąż żywą) - nie ma w sobie nuty agitacji czy nachalności. Wyłania się niespiesznie z szeregu prostych, ale pomysłowych i dowcipnych scen swoistego teatru w teatrze. Jako że pani Maier i pan Huber - z jej inicjatywy, za jego najpierw opornym, z czasem coraz większym przyzwoleniem - odgrywają przed sobą wzajem baśniowo-realistyczną opowieść o małym szpaku, który z pomocą niespodzianych, szczurzych przyjaciół odzyskuje wolność i lata jak orzeł. Podwórkowy teatrzyk pomiędzy ławką, kubłami na śmieci a trzepakiem, w którym najprostsze, zwykłe rekiwizyty - codzienne zakupy, kolorowa włóczka i stare rękawice - stają się częścią świata fantazji, ma urok i naturalność dziecięcych zabaw oraz inscenizacyjną konsekwencję. Zaś to, co mogłoby być uznane za szyte zbyt grubą... włóczką, pokrywa żartobliwym mrugnięciem oka. Dobrze radzi sobie w tej konwencji para młodych aktorów. A Marta Łągiewka, dla której pani Maier jest pierwszą tak dużą rolą na scenie Pleciugi, ma prawo zapisać ów debiut, ujawniający jej muzykalność, sprawność warsztatu, wyczucie sceny, jako sukces."

"Pleciuga wierna projektowi"
ADL [Artur D. Liskowacki]
Kurier Szczeciński nr 98/22.05.06
23-05-2006
 

" (...) Spektakl wyreżyserowany przez Zbigniewa Niecikowskiego od początku do końca jest niezwykle dynamiczny. Dwoje aktorów: Marta Łągiewka i Marcin Trzęsowski wypełniają sobą praktycznie całą przestrzeń sceniczną (duża zasługa Arkadiusza Buszki, który odpowiadał za ruch sceniczny). Świetnie sprawdzają się zarówno w swoich kwestiach aktorskich, jak i jako lalkarze. Feeria barw, budująca napięcie, pulsująca muzyka Piotra Klimka i emocje, jakie wyraźnie wyczuwamy między bohaterami, dają obraz żywy i wciągający. Obraz, z którego mali widzowie dowiedzą się, jak ważne jest otwarcie na drugiego człowieka, tolerancja i zrozumienie dla innych postaw, a także współczucie dla krzywdy drugiego, nawet najbardziej nam obcego człowieka. Bo jak mówi pani Maier: "Nic złego nie może spotkać żadnego pisklątka, dopóki na świecie jest chociaż jedno współczujące serce".

Dla młodej widowni bardzo inspirujący może być także sam pomysł zabawy w teatr. Pani Maier wykorzystuje bowiem to, co akurat ma pod ręką: kłębki wełny czy rękawiczki. Z tego wyczarowuje bohaterów swoich opowieści: szpaki i szczury. Za scenografię posłużył jej podwórkowy trzepak i stare skrzynki, akompaniament zapewniły zaś klapy od śmietników.

Spektakl podobał się również obecnemu na premierze autorowi sztuki.

- Świetny spektakl i wspaniały show - mówił po przedstawieniu Rudolf Herfurtner. - To tekst dający duże pole do popisu aktorom i to zostało tutaj doskonale wykorzystane."

Paulina Łątka
Gazeta Wyborcza - Szczecin nr 118
22-05-2006

PREMIERA: 20.05.2006
DLA DZIECI OD 5 LAT

tłumaczenie: Lila Mrowińska-Lissewska
reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: Bożena Pędziwiatr
muzyka: Piotr Klimek
ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko

OBSADA
Mirosław
Kucharski
Marta
Łągiewka
Czarny Koń Trzygłowa
Najbliższy spektakl: /
Marek Maj

Baśń oparta na historycznych motywach opowiada o dziejach Wszemiła, jednego z trzech braci, który dzięki swym wyjątkowym cechom wpływa na bieg dziejów w przedchrześcijańskim Szczecinie, uznawanym za "macierz" innych miast pomorskich. Na scenie pojawią się historyczne: postacie (Wyszak i Domasław) i mało znane wątki , np. o kulcie boga Trzygłowa, praktykowanym prawdopodobnie w kącinie ( świątyni) na wzgórzu zamkowym.

Wszemił - wybraniec, rozumiejący mowę zwierząt, wplątany zostaje w polityczną intrygę, związaną ze zwyczajem przeprowadzania wróżby przy pomocy konia. Chłopiec, dzięki swej odwadze i pomocy braci wychodzi obronną ręką z tej próby, by w rezultacie zostać opiekunem niezwykłego konia Trzygłowa.

Ta niezwykła teatralna opowieść, dzięki stylizowanym na wczesne średniowiecze - scenografii (Mikołaja Maleszy) i muzyce (Piotra Klimka) przeniesie nas w odległą i niezwykłą krainę, do której dostać się można tylko dzięki cudownym właściwościom baśni.

PREMIERA: 01.07.2005
DLA DZIECI

według Marii Kann

reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: Mikołaj Malesza
muzyka: Piotr Klimek

OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Szewczyk Dratewka
Najbliższy spektakl: /
Maria Kownacka

Zapraszamy na baśniową opowieść o Szewczyku, który, co prawda, wyzwolił porwaną przez Smoka Królewnę, ale... odmówił tronu. Zamiast zostać królem - wybrał możliwość swobodnej wędrówki po świecie ze swą ukochaną złotowłosą.

Przedstawienia zrealizowane tradycyjną metodą, za pomocą klasycznych lalek (kukła zmechanizowana), animowanych zza parawanu.


z recenzji

"(...) Aleksander Maksymiak, reżyser, scenograf, dyrektor Wrocławskiego Teatru Lalek, stworzył przedstawienie, jakie zdaje się wręcz idealnie pasować do tego co wyobrażamy sobie i przeczuwamy na dźwięk słów "teatr lalek". Od momentu, kiedy dyrygujący sztuką Dariusz Kamiński sprawił, by kurtyna się rozsunęła, stało się jasne, że to jest to! Lalkowa klasyka w najbardziej urzekającym wydaniu. Coś, od czego współczesne sceny dla dzieci skutecznie nas odzwyczaiły.

Zobaczyliśmy parawan skrywający animujących lalki aktorów. Zobaczyliśmy tyleż symboliczną, co czytelną scenografię. Zobaczyliśmy lalki. Ale jakie lalki! Jak z książeczki z obrazkami z dzieciństwa! Królewna ma przecudną suknię falbaniasto-różową i złote loki do pasa. Dzielny Szewczyk Dratewka całym swym wyglądem nie pozostawia cienia wątpliwości, że tytuł skromnego bohatera należy mu się jak nikomu innemu. Lepszej Ochmistrzyni sami byśmy nie wymyślili. Baba-Jaga - po prostu jak wyśniona (jeśli oczywiście ktoś takie sny miewa...). No i ten Smok! Bardzo smoczy Smok. I bardzo sympatyczny. Całe to towarzystwo znakomicie spisuje się w klasycznym tekście Marii Kownackiej.

"Jestem ci ja Szewc Dratewka..." - starsi widzowie mogli cytować całe fragmenty jednej z ulubionych bajek. A dzieciaki pytały: - Mama, co znaczy słowo "cija"? I mimo tak poważnych problemów bawiły się znakomicie. Bo ten "Szewczyk Dratewka" to "taka prawdziwa bajka". Nic wielkiego, żaden przełom formalny, żadna rewolucja estetyczna, żaden sens filozoficznie głęboki na nowo odkryty. Bajka, za jaką chyba tęskniliśmy. Aż dziw bierze, jak bardzo."

"Bajka prawdziwa"
Berenika Lemańczyk
Kurier Szczeciński nr 70/11.04.05

PREMIERA: 09.04.2005
DLA DZIECI

reżyseria i scenografia: Aleksander Maksymiak
muzyka: Zbigniew Karnecki

OBSADA
Leszek
Czyż
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Katarzyna
Klimek
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Przemek
Żychowski
Interesy Pana Kota
Najbliższy spektakl: /
Gianni Rodari

Adaptacja sceniczna współczesnej "brawurowej, handlowej, reklamowej" opowieści o przygodach kotów i myszy zaskakuje tematem i ciekawymi pomysłami teatralnymi. Równie niezwykła muzyka, wykonywana na żywo przez aktorów, stanowi niewątpliwy walor tej inscenizacji.


z recenzji

TANECZNYM krokiem i podśpiewując (na nutę pewnego słynnego włoskiego przeboju) "Kici, kici, miau, kici, kici, miau, miau, miau...." , wychodziła publiczność z teatru po niedzielnej prapremierze sztuki "Interesy Pana Kota"w szczecińskiej "Pleciudze". Dodajmy, że zgodnym chórem nucili i dziecięcy i dorośli widzowie. Trudno żeby było inaczej. Oglądając przygody kota, który chciał sprzedawać konserwowe myszy, świetnie bawili się przecież wszyscy, niezależnie od wieku.

Co ciekawe - materia literacka, na kanwie której utkano ten udany spektakl, jest raczej wątła. Opowiadanie włoskiego autora Gianniego Rodari tematykę ma, owszem, aktualną zawsze i wszędzie tam, gdzie rządzi gospodarka rynkowa- bogacenie się za wszelką cenę, wszechobecność reklamy, rozpasana konsumpcja - ale wszystko to razem wziąwszy dość banalne.

Dariusz Kamiński, autor adaptacji i reżyser sztuki, zdaje sobie sprawę, że wymienione zjawiska z naszej rzeczywistości nie znikną (choć komunizujący Rodari może i miał taką nadzieję trzydzieści lat temu, kiedy "Interesy Pana Kota" pisał...). Słusznie jednak założył, że dla naszego zdrowia psychicznego wręcz wskazane jest pośmiać się od czasu do czasu z pogoni zakasą i ogłupiającej wszechwładzy reklamo-promocji. Mętny dydaktyzm Rodariego połączył więc z ożywczo niesztampową wizją sceniczną i... Udało się! Składniki sukcesu? Aktorzy, muzyka, scenografia, dobre tempo. Brzmi banalnie, ale jeśli zdradzimy na przykład, że w "Interesach Pana Kota" aktorzy są także... muzykami, tworzącymi orkiestrę i to taką, co to na żywo na scenie wyjątkowo przebojową kocią muzykę gra, robi się już mniej "normalnie". Nie ma co owijać w kocią sierść... to jest czyste szaleństwo, a przy okazji zagrywka, dzięki której momentalnie "kupuje się" widownię. Tym bardziej, że Piotr Klimek stworzył dla mysiej (tak, tak!) orkiestry aranżacje do melodii świetnie wszystkim znanych i kojarzących się ze słoneczną Italią (Kamiński pozostał bowiem wierny Rodariemu w kwestii geografii). Znakomici są wszyscy wykonawcy - od Pana Kota po najbardziejs zarą myszkę. Widać, że lubią się twórczo powygłupiać!

"Interesy Pana Kota" są debiutem scenograficznym w "Pleciudze" młodego szczecińskiego malarza i architekta Łukasza Kwietniewskiego. W najnowszym numerze "Gabita" można znaleźć jego wypowiedź na temat pracy przy "Interesach..." Bardzo mądrą i poważną. My powiedzmy sobie krótko, węzłowato i prościutko: kilkoma pomysłami udało mu się oczarować widownię.

Berenika Lemańczyk: "Koci świat"
"Kurier Szczeciński" 2004 nr 232, z dnia 29.11.2004 r.

PREMIERA: 28.11.2004
DLA DZIECI

reżyseria: Dariusz Kamiński
scenografia: Łukasz Kwietniewski
muzyka: Piotr Klimek 

OBSADA
Danuta
Kamińska
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Alicja w Krainie Czarów
Najbliższy spektakl: /
Lewis Carroll

"(...) "Alicja..." - klasyka literatury fantastycznej - nie jest łatwa do adaptacji. Widz przyzwyczajony do efektów specjalnych, które oferuje mu dziś film i telewizja, bardzo jest w kwestii cudów widzialnych wymagajacy. Dworakowski na szczęście nie usiłował się licytować z kinem. Sięgnął po sprawdzony w teatrze wariant (przekład Marianowicza), ale ujął go w ramy własne.

W Krainę Czarów wprowadzają widza dziwni i zabawni dżentelmeni w melonikach. To oni pierwsi przekroczą owe drzwi - wychodząc na scenę z ...małej walizki. [...] Ludzie w melonikach staną się przewodnikami po tym świecie, ale i jego mieszkańcami. Ich przeistoczenia to wynik drobnych- dowcipnych i pomysłowych - zabiegów reżysera i scenografa, którzy stawiają na wyobraźnię.

Po co zresztą jakieś efekty specjalne, gdy teatr niesie ze sobą doznania tak zmysłowe: aromat fajki, którą pali Pan Gąsienica (Przemek Żychowski) rozpływa się po całym teatrze, a zegar tyka tak głośno, jakby poruszał się w naszym sercu. Bo to magia sceny staje się odpowiednikiem świata czarów, które spotykaja Alicję.

Dobrze czują się w owym świecie aktorzy Pleciugi. Katarzyna Gromotowicz jako Alicja to nie tylko dziewczęcy wdzięk, ale i ta radość, którą daje "przekraczanie drzwi". Janusz Słomiński bawi szczególnie w roli Księżnej niańczącej prosię, zaś Mariola Fajak-Słomińska jako groteskowo-demoniczna Kucharka. Do listy trzeba dopisać Edytę Niewińską-Van der Moeren (znerwicowana Mysz), Mirosława Kucharskiego ( Niby-Żółw), Grażynę Nieciecką-Puchalik (wąsata Królowa Kier) oraz wspomnianego już Żychowskiego, bo i jako Kot-Dziwak - a raczej: jego pomysłowo animowany uśmiech- zapisać się musi w pamięci widzów. [...]".

Artur D. Liskowacki, Otwierajmy drzwi, "Kurier Szczeciński", 2004, nr 115, s. 13


PREMIERA: 29.05.2004
DLA DZIECI

adaptacja i reżyseria: Konrad Dworakowski
scenografia: Andrzej Dworakowski
muzyka: Piotr Klimek
teksty piosenek: Joanna Kulmowa

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Przemek
Żychowski
Baśń o Roszpunce
Najbliższy spektakl: /
Marek Maj

"Baśń o Roszpunce" autorstwa Marka Maja w reż. Dariusza Kamińskiego zachowuje całe piękno i pożyteczność gatunku, który od tysięcy lat jest dla dzieci... i dorosłych elementarzem uczuć i przeżyć. Tytułową Roszpunkę, w której imieniu zawiera się tajemnica jej przyjścia na świat, przez wiele lat więzi w wysokiej wieży bezwzględna Czarownica. Czy miłość Księcia okaże się na tyle dojrzała i prawdziwa, by uratować dla świata dziewczynę o najcudowniejszych włosach na świecie? Zobaczcie sami...


PREMIERA: 01.03.2003
DLA DZIECI

wg braci Grimm

reżyseria:
Dariusz Kamiński
scenografia:
Aleksander Maksymiak
muzyka: Janusz Stalmierski

OBSADA
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Marta
Łągiewka
Muszka
Najbliższy spektakl: /
Aleksandra Petrusewicz

Choć inni nazywają ją Smoluszką, wierny Komar kocha Muszkę bez względu na okoliczności - i w biedzie, i w dostatku. Nawet wtedy, kiedy jego wybranka, uwiedziona pozornym bogactwem i pochlebstwami, każe zwać się Złotobrzuszką. Nie waha się nawet stanąć do boju z groźnym Pająkiem. To ostatecznie przekonuje Muszkę, że to właśnie Komarowi powinna oddać swą ...nóżkę.

z recenzji:

"...Historia dzieje się w gęstwinie mięsistych, zielonych liści. Nasycone kolorem lalki autorstwa Katarzyny Banuchy na ich tle wyglądają jak ożywiony rysunek przedszkolaka. [...]"

Siła tego przedstawienia tkwi przede wszystkim w jego urodzie muzycznej.(...) Piotr Klimek potraktował najmłodszych widzów bardzo poważnie. Skomponował kilkanaście różnorodnych i bardzo melodyjnych piosenek, z których każda ma szansę stać się przebojem. Na przykład owady kuszą Muszkę na targu w takt muzyki rodem z Bliskiego Wschodu, a na ślubie tańczą przy gorących rytmach karaibskich. Znakomitym pomysłem jest dołączenie do programu przedstawienia płyty z sześcioma spektaklowymi. [...] W Pleciudze nauczyciele mogą też bezpłatnie otrzymać zeszyt z konspektami lekcji do "Muszki".

E.P. "Mucha da się lubić" Gazeta Wyborcza, Szczecin 28.10.2002 r.

PREMIERA: 26.10.2002
DLA DZIECI

na motywach utworu Kornieja Czukowskiego "Muka-Cokotucha"

reżyseria: Tatiana Malinowska-Tyszkiewicz
scenografia: Katarzyna Banucha
muzyka: Piotr Klimek 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Katarzyna
Klimek
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Krzysztof
Tarasiuk
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Bajka o szczęściu
Najbliższy spektakl: /
Izabela Degórska

Na skraju lasu żyli biednie, ale szczęśliwie Staruszek i jego zwierzęta - Myszka, Kogut i Świnka. pewnego dnia jednak zjawił się przebiegły Handlarz, który sprawił, że powoli zaczęło w chatce ubywać przyjaciół. W końcu Staruszek pozostał sam i było mu z tym nbardzo źle, tak bardzo, że wyruszył w świat na poszukiwanie swych oddanych towarzyszy...

Ta prosta i mądra historia, przeznaczona dla najmłodszych widzów, zrealizowana w konwencji teatru marionetek wzrusza swym szlachetnym przesłaniem także dorosłych.

Tekst wyróżniony został na XII Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanym przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.

PREMIERA: 02.03.2002
DLA DZIECI

reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: Małgorzata i Marek Macowie
muzyka: Piotr Klimek

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Katarzyna
Klimek
Janusz
Słomiński
Zbigniew
Wilczyński
Trzy bajki o smoku
Najbliższy spektakl: /
Milada Masatova

Trzygłowy smok startuje w konkury do trzech pięknych córek króla. Najpierw upatrzył sobie Sabinkę – ta jednak okazuje się istotą kapryśną i niesforną. Potem smok oświadcza się Paulince – notorycznej beksie. Na jej łzy w całym królestwie brakuje już wiader. Wreszcie pojawia się na scenie rześka, pilna i rezolutna Justynka. Jest niezrównana w tabliczce mnożenia i na wszystko ma gotową odpowiedź. Smok jest zdecydowany na ślub z najmądrzejszą księżniczką, lecz ta przechytrza fajtłapowatą bestię. Smok nie jest w stanie policzyć, ile ma głów. Te trzy proste i krótkie opowieści stały się pretekstem do smacznej i pożytecznej zabawy teatralnej.

PREMIERA: 29.05.1999
DLA DZIECI OD 4 LAT

reżyseria: Dariusz Kamiński
scenografia: Jolanta Brejdak
muzyka: Janusz Stalmierski

OBSADA
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Zbigniew
Wilczyński
Czerwony Kapturek
Najbliższy spektakl: /
Eugeniusz Szwarc

Bohaterów tej klasycznej baśni znają wszyscy, jednak pleciugowy Czerwony Kapturek został wzbogacony o  elementy interesujące zarówno dzieci, jak i ich rodziców. Wyraziste postaci - Wilka, Zająca czy Babci, umowna, ale barwna scenografia oraz specjalnie napisane do spektaklu piosenki powodują, że historia ta nabiera oryginalnego wyrazu i staje się opowieścią o zaletach przyjaźni, potrzebie sprawiedliwości i solidarności, bo jak mówi Leśniczy: "w lesie musi być porządek".

PREMIERA: 03.12.1994
DLA DZIECI

reżyseria: Zbigniew Niecikowski
scenografia: Paul Szenhofs
muzyka: Janusz Stalmierski

obsada:
Danuta Jeznach
Hanka Mielcarek
Grażyna Nieciecka
Anna Oleksy
Iwona Żychowska
Dariusz Kamiński
Andrzej Ulrich
Przemek Żychowski 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Tajemnica czarciego błota
Najbliższy spektakl: /
Małgorzata Kamińska-Sobczyk

Ubogi młodzieniec Janek - pragnący nade wszystko bogactwa, wyrusza w podróż do tajemniczego lasu, gdzie zwiedziony przez trzy czarownice: Straszygębę, Śmieszygębę i Płaczygębę, sprzedaje im kolejne lata swego życia. W tym baśniowym i magicznym świecie pojawia się jednak szansa na szczęśliwe rozwiązanie perypetii niefrasobliwego bohatera.


z recenzji

"Tajemnica czarciego błota" stawia kilkuletnim widzom podstawowe pytanie egzystencjalne - czy warto mieć, czy być?

Baśń ma prościutką fabułę napisaną na miarę potrzeb najmłodszego widza. Dla ubogiego Jaśka bycie szczęśliwym to posiadanie kosztownego stroju, powozu, pałacu i worka dukatów. Dlatego udaje się nad zaklęte jezioro, gdzie rządzą trzy wiedźmy: Straszygęba, Śmieszygęba i Płaczygęba, i za wymarzone bogactwa ofiaruje każdej z nich na dziesięć lat siebie za męża. Bo wszechwładne wiedźmy też marzą o szczęściu, tyle że dla nich jest ono... zamążpójściem. Przez setki lat nie znalazł się nikt, kto by chciał wziąć sobie wiedźmę za żonę. Pakt z czarownicami doprowadza jednak Jaśka niemal do śmierci (interesujący pomysł z pokazywaniem coraz starszego bohatera), ale jak to w baśniach dla najmłodszych bywa - wszystko zakończy się dobrze.

Historia opowiedziana została prostą narracją, czasami mrugającą do dorosłej publiczności (np. "przed ślubem płaczą panny, po ślubie mężowie" - wyrokuje drzewo). Autorka baśni i jej reżyserka Małgorzata Kamińska-Sobczyk postawiła na baśniową prostotę, także w oprawie plastycznej przedstawienia. Cała historia dzieje się na ciemnej scenie, na tle dominującej wielkiej gadającej wierzby (najlepsza, a przecież niemal słuchowiskowa rola w tym spektaklu - Leszka Czyża), która porusza ustami i mruga oczyma, ale to wystarcza, żeby na kilkulatkach zrobić wrażenie.

Nie ma w tym przedstawieniu wielkiej artystycznej wizji, za to trudno nie doceniać jego dydaktycznego przesłania, którym teatr wspomaga rodziców w wychowywaniu ich pociech. Nie to, co posiadamy, decyduje o tym, że jesteśmy w życiu szczęśliwi, bycie szczęśliwym to bycie dobrym dla innych.

Bo takie nadeszły konsumpcyjne czasy, że już kilkulatkom nieobcy jest materializm, rozpalany co wieczór reklamami przed dobranockami.

Ewa Podgajna: Po premierze w Teatrze Lalek "Pleciuga", "Gazeta Wyborcza. Szczecin" z dnia 12 września 2005 r., nr 212

PREMIERA: 10.09.2005
DLA DZIECI

inscenizacja i reżyseria: Małgorzata Kamińska-Sobczyk
scenografia i lalki: Dimitr Aksjonow (Rosja)
muzyka i piosenki: Jerzy Stachurski
przygotowanie wokalne: Iwona Wiśniewska-Salamon

OBSADA
Leszek
Czyż
Zbigniew
Wilczyński
Marta
Łągiewka
Przemek
Żychowski
Historia o ptaku Cis
Najbliższy spektakl: /
Joanna Kulmowa

"[...] "Historia o ptaku Cis" jest uniwersalną opowieścią , która może trafić i do widza najmłodszego, i trochę starszego. najmłodsze dzieci poruszą smutne dzieje tracącej wzrok Zorzy, jedynej na scenie postaci granej przez lalkę animowaną przez Urszulę Karpińską - Sterkowiec, bowiem pozostałe role w spektaklu odtwarzają aktorzy poprzebierani w malownicze kostiumy. Starsze też się wzruszą, ale rozbawią je słowne skojarzenia, których sporo czy to w opowieści zbierającego butelki Flachy (Mirosław Kucharski), czy to w śpiewanych przez aktorów piosenkach. Widz dorosły też nie musi się nudzić, słuchając solidnie zagranej muzyki skomponowanej przez Zbigniewa Karneckiego. Ważną rolę odgrywa w tym przedstawieniu scenografia, która na oczach widza zmienia się w podwórko, gdzie mieszkają bohaterowie, to w piracki statek czy afrykańska wioskę, gdzie od czasu do czasu przerzuca ich wyobraźnia. Jeszcze ważniejsze są muzyka i światło, bowiem tytułowy Cis to ptak z pogranicza świata realnego i wyobraźni przywoływany przez grającego na trąbce brata Zorzy Doremusa ( Dariusz Kamiński), którego obecność sygnalizują przez nieomal cały spektakl jedynie dźwięk i kolorowe światło i który dopiero w finale przybiera konkretną postać, by uratować bohaterów z opresji. [...]"

Radosław Jagucki: "Niebanalny happy end", Gazeta Wyborcza. Szczecin z dnia 17 czerwca 2002 r.

PREMIERA: 15.06.2002
DLA DZIECI

reżyseria i scenografia: Aleksander Maksymiak
muzyka: Zbigniew Karnecki
realizacja: Robert Szydło
światło i dźwięk: Artur Mołodecki i Krzysztof Moniuk
przygotowania wokalne: Anna Tarnowska

OBSADA
Leszek
Czyż
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Przemek
Żychowski
Gucio zaczarowany
Najbliższy spektakl: /
Zofia Urbanowska

"Nie można żyć w lenistwie. Praca jest źródłem miłości i sensem istnienia każdego stworzenia na ziemi. Przyroda, owady, ptaki, robaki, rośliny żyją w równowadze. Tworzą, jak pszczoły, społeczności idealnie zorganizowane, gdzie nie potrzeba rządów, wystarczy panowanie królowej matki. Życie i śmierć są naturalnym porządkiem świata. Proste prawdy i jasne przesłania formułują twórcy "Gucia zaczarowanego". [...]

Nie ma wątpliwości- powstało przedstawienie dydaktyczne, przemawiające do najmłodszego widza językiem nauki pozytywistycznej, opartej na ówczesnych wzorcach wychowawczych. W adaptacji i inscenizacji Pasiecznego ujęte w ramy tajemnicy teatru, ożywiającego to, co na co dzień niewidoczne, zanurzone więc w aurze magii natury podniesionej do rangi sztuki. (...).

Wiele scen tego przedstawienia może mieć moc oczyszczającą- nie ze względu na odkrycie czegoś nieznanego, ale poprzez przypomnienie ważnych przeżyć. Osiąga się to przez przywołanie modelowych zachowań. Co na przykład jest największym skarbem? Zegarek podarowany przez dziadka. A kim jest w oczach dziecka Matka? Tą, która spełnia marzenia- wróżką.

Mnóstwo w tym widowisku emocji zawartych w słowach. Trzeba skupienia, by śledzić logiczną, linearnie rozwijającą się fabułę. Młodzi i starsi widzowie wytrwale słuchają, choć scena nie przyciąga oka krzyczącymi kostiumami, nieliczne lalki maja ograniczone możliwości ruchu, maski zwierząt nie zawsze pozwalają w lot rozpoznać gatunek, który symbolizują. Czy to wpadająca w ucho muzyka Robeta Łuczaka, czy nie narzucająca się scenografia Janusza Pokrywki, czy pozytywistyczna mądrość Zofii Urbanowskiej, czy zdolność Marka Pasiecznego do kreowania bajkowych światów na scenie- wszystko to sprawia, że scena wciąga nas w sam środek swoich tajemnic, a teatr chroni przed ostatecznym upadkiem wartości."

Robert Cieślak, "Zegarek i matka", Głos Szczeciński z dnia 3 grudnia 2001 r.

PREMIERA: 01.01.2001
DLA DZIECI

adaptacja i reżyseria: Marek Pasieczny
scenografia: Janusz Pokrywka
muzyka: Robert Łuczak 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Katarzyna
Klimek
Mirosław
Kucharski
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Pan Twardowski
Najbliższy spektakl: /
Waldemar Wolański

Swobodną adaptację dobrze znanej baśni, opracował na nowo i wyreżyserował Waldemar Wolański. Muzykę do licznych piosenek skomponował znany, zwłaszcza ze swej stałej współpracy ze sławnym Towarzystwem Teatralnym "Wierszalin", Krzysztof Dzierma. Bogatą scenografię zaprojektowała zaś Maria Balcerek. Spektakl pomyślany i przeprowadzony został z zaskakującym rozmachem. Imponujące efekty scenograficzne, uroda i bogactwo lalek, elementy komediowe przeplatające się z momentami grozy i niesamowitości, wspaniały staropolski język, pozwalają sumieniem polecić widowisko dziecięcej widowni, także dla dorosłych może ono stać się okazją do spotkania z pełną wdziękui szlachetności staropolską kulturą, której symbolem stał się "polski Faust"- Pan Twardowski.

("Szpak" nr 12, grudzień 1995)

PREMIERA: 19.09.2001
DLA DZIECI

reżyseria: Waldemar Wolański
scenografia: Maria Balcerek
muzyka: Krzysztof Dzierma

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Zbigniew
Wilczyński
Przemek
Żychowski
Konik Garbusek
Najbliższy spektakl: /
Piotr Jerszow

"Urokliwą baśń rosyjską, którą zachwycała się sam Aleksander Puszkin, możemy teraz obejrzeć na scenie Teatru Lalek "Pleciuga" w Szczecinie. A tam niespodzianka. Reżyser Arkadiusz Klucznik zrealizował "Konika Garbuska" nowocześnie, na miarę początku XXI wieku.. Żadnego rosyjskiego folkloru, za to dużo przestrzeni i wysmakowana gra świateł. Wszystko dzieje się na prawie pustej scenie. Podstawą scenografii są ruchome plansze. Wystarczy jeden obrót i już mamy czerwone wnętrze carskiego pałacu. Chowający się w stogu siana bracia (Dariusz Kamiński- Daniło, Mirosław Kucharski- Gawryło i Krzysztof Tarasiuk- Wania) po prostu przykrywają się folią, morze to musicalowe schody podświetlone niebieskimi i zielonymi żarówkami, a targ to konewka, rower, krzesło, parasol wiszące nad głową bohaterów. Scenografia Belga Paula Contryna jest umowna, co zmusza widzów (spektakl przeznaczony jest dla dzieci w wieku sześć-dziewięć lat ) do uruchomienia wyobraźni. W dodatku dzieciom co chwilę dech zapiera, gdy a scenę wtacza się ogromny carski tron, gdy wpływa wielki wieloryb animowany w środku przez trzech aktorów, czy kiedy podczas wizyty Wani u Księżyca zsuwa się zasłona utkana ze srebrnych bożonaro-dzeniowych łańcuchów choinkowych. Do tego trzeba dodać wpadającą w ucho muzykę Włodzimierza Szomańskiego. [...]

Ewa Podgajna, "Garbusek współczesny", Gazeta na Pomorzu z dnia 18 czerwca 2001 r.

PREMIERA: 15.06.2001
DLA DZIECI
adaptacja i reżyseria: Arkadiusz Klucznik
scenografia: Paul Contryn
muzyka: Włodzimierz Szomański
OBSADA
Leszek
Czyż
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Nowe szaty króla
Najbliższy spektakl: /
Aleksander Maliszewski

"(...) Baśniową historię wpisano w umowną, teatralną scenerię: surowy podest, schody, sporo pustej przestrzeni, w której rzucają się w oczy znaki rozpoznawalnej, bliskiej rzeczywistości (neony; baru, apteki i ... Pleciugi, "ruchomy" billboard). (...)"

"(...) Na brawa zasługują aktorzy, zręcznie animujący duże kukły, a przy tym tworzący postaci wyraziste psychologicznie, żywe. Janusz Słomiński, jako chciwy oryginalności, a w sumie tępy Król, Edyta Niewińska w dynamicznej, zabawnej roli Ministra Skarbu, Danuta Kamińska - zagu-biona w sprzecznych odczuciach Królowa i Krzysztof Tarasiuk - tchórzliwy, "śliski" Minister Oświaty. Osobną, z nieco innego chyba teatru pochodzącą, rolę włóczęgi, szyjącego Królowi "nowe szaty", wzbogaca spektakl Arkadiusz Buszko (gościnnie). Ta obcość Włóczęgi, "cudzoziemca", który jest po prostu bezdomnym, z rodzaju tych, jakich znamy z naszych ulic - znajduje jednak uzasadnienie w stylu opowieści: akcentującej te dodatkowe, wielopiętrowe znaczenia. (...)"

Artur D. Liskowacki, "Nagi król", Kurier Szczeciński, 17 kwietnia 2001 r.

PREMIERA: 07.04.2001
DLA DZIECI

wg Hansa Christiana Andersena

reżyseria: Dariusz Kamiński
scenografia: Krystyna Łukomska
muzyka: Janusz Stalmierski

obsada:
Danuta Kamińska
Edyta Niewińska-Van der Moeren
Arkadiusz Buszko (gościnnie)
Dariusz Kamiński
Janusz Słomiński
Krzysztof Tarasiuk
Przemek Żychowski
Marta Stalmierska - głos dziecka 

OBSADA
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Janusz
Słomiński
Krzysztof
Tarasiuk
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Przemek
Żychowski
Krawiec Pan Niteczka
Najbliższy spektakl: /
wg Kornela Makuszyńskiego

Widzowie zobaczą, jak w pracowni krawieckiej Pana Niteczki ożywają przedmioty - manekin przemienia się w krawca a wieszak w diabła...

PREMIERA: 23.11.2000
DLA DZIECI

adaptacja i reżyseria: Waldemar Wolański
scenografia: Joanna Hrk
muzyka: Waldemar Wolański 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Danuta
Kamińska
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Historia księcia Pipo
Najbliższy spektakl: /
Pierre Gripari

"Baśń Gripariego "Historia księcia Pipo...", zaadaptowaną na scenę i wyreżyserowaną przez Aleksandra Maksymiaka, cechuje godny uwagi rozmach inscenizacyjny. Siła tego spektaklu to połączenie bogatej- rzekłbym: intensywnej formy scenicznej z wa-lorami opowieści, która budzi emocje, a i skłania do refleksji. W baśniowe dzieje księcia Pipo - chłopca, a z czasem młodzieńca - wpisany został klasyczny motyw wędrówki przez życie. Książę, umiłowany, bo długo wyczekiwany królewski syn ( Król zna-lazł go wśród wielu innych i kupił - pozyskawszy jego miłość - w Sklepie dla Dzieci, po drugiej stronie snu) - zgubiwszy drogę do domu, musi ją odnaleźć przemierzając krainy pełne dziwacznych praw, popadając w niewolę, wyzwalając się samemu, ale i ratując z niej księżniczkę Popi. Książę chce wrócić do rodziców. Lecz gdy w końcu jest tego bliski - powrót okazuje się niemożliwy. Rodzice umarli. A Księga Życia - do których wraz z Księżniczką zajrzy w niezwykłej bibliotece - nie dadzą odpowiedzi na to, jaki będzie dalszy ciąg. Bo życie staje się baśnią nie ujawniając stron, które piszą się właśnie wraz z mijającym życiem...

Ale wędrówka i przygody księcia Pipo oraz księżniczki Popi nie były na darmo. Uczyniły ich bowiem tym, czym się stali. Para dojrzałych mądrych ludzi, którzy dadzą życie nowemu księciu. [...]

Spektakl w "Pleciudze" nasyca go bujną teatralnością- tak że stosunkowo mała przecież scena staje się miejscem wydarzeń o dużej dynamice i efektownej scenerii. Pomysłowe parawany raz po raz zmieniają naszą optykę, światło wydobywa z ciemności pałacowe komnaty, kolejowe przedziały, fantastyczne przestrzenie ( w Sklepie węzełki z niemowlętami gęsto wiszą u stropu), mroczne izby, smocze jaskinie... Zewsząd kłębią się różne- trochę groźne, trochę śmieszne postaci, dziwnie małe, to znów strasznie wysokie.

Inscenizacja pełna jest działających na wyobraźnię zmiennych kształtów i form (maski Jadwigi Mydlarskiej- Kowal- jak zwykle- robią wrażenie nie tylko na dzieciach!), kłębią się dymy, pulsuje światło; w niezwykłej scenerii wyjątkowo wyraziście brzmi muzyka, w której tonach chwilami jest coś z Vivaldiego. Cały zespół dobrze sobie radzi ze złożoną materią spektaklu. Tradycyjny plan aktorski, animacja marionetki małego Pipo ( znakomita!) i wiele innych form aktorskiego wyrazu w połączeniu ze zgrabnie opracowanym ruchem scenicznym tworzą widowisko bogate, interesujące. Wyróżniają się w nim- nie tylko z przyczyn narracji- role Króla i Księcia (Przemek Żychowski); sugestywnie prezentują się Karzeł (Maria Brusiło) i demoniczny Fałszywy Przyjaciel (Dariusz Kamiński). [...]

Artur Daniel Liskowacki: Czerwony rumak, "Kurier Szczeciński"

PREMIERA: 19.05.2000
DLA DZIECI

reżyseria: Aleksander Maksymiak
scenografia: Jadwiga Mydlarska-Kowal i Aleksander Maksymiak
muzyka: Zbigniew Karnecki 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Dariusz
Kamiński
Grażyna
Nieciecka-Puchalik
Janusz
Słomiński
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Przemek
Żychowski
Dziadek do orzechów
Najbliższy spektakl: /
E.T.A. Hoffmann

"W dzieciństwie nasze marzenia nie maja granic. Gdy dorastamy, zaczynamy się wstydzić swoich fantazji i siły imaginacji, a skrzydła stają się coraz krótsze i krótsze. Uwierzcie w cudowność marzeń...ulećmy wraz z marzeniami Marii, pokonajmy swego Króla Myszy, przecież w każdym z nas mieszka duch starego Drosselmeiera. Może wtedy w brzydkiej twarzy Dziadka do Orzechów zobaczymyzaczarowanego Księcia lub Księżniczkę, królujących w cudownej krainie, jaka jest nasze życie."

PREMIERA: 19.11.1999
DLA DZIECI

adaptacja i reżyseria: Valdis Pavlovskis
scenografia: Paul Szenhofs
muzyka: Boris Rezniks

obsada:
Mariola Fajak-Słomińska
Marzena Heropolitańska
Danuta Kamińska
Edyta Niewińska
Anna Oleksy
Leszek Czyż
Dariusz Kamiński
Mirosław Kucharski
Janusz Słomiński 

OBSADA
Mariola
Fajak-Słomińska
Marzena
Heropolitańska
Danuta
Kamińska
Dariusz
Kamiński
Mirosław
Kucharski
Janusz
Słomiński
Edyta Niewińska-
Van der Moeren
Wszystkie  /  Tylko dla dorosłych
A Dramatic Comedy
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Adam Frankiewicz, Rafał Hajdukiewicz, Magdalena Mioduszewska

Humorystyczna, niepoważna, z lekką nutką melancholii – taka jest utrzymana w konwencji teatru cieni opowieść o Charlesie Chaplinie, jednej z najwybitniejszych postaci światowego kina XX wieku. Wydarzenia z życia artysty, przedstawione w dowcipny sposób, rozbawią Państwa, wzruszą, niekiedy też... zaniepokoją.

  Więcej  
A kuku
Najbliższy spektakl: / SALA PRÓB
Maria Jamińska

W krainie kształtów i dźwięków wykluwa się z jaja mały Krokodylek. Ma zielony brzuszek i grzbiet, zielony ogonek, niebieskie łuski i żółte łapki. Wita się z dziećmi radośnie, przytula je, trąca delikatnie pyszczkiem. Po chwili jednak ogólną wesołość przerywa smutny pisk i popłakiwanie: to Krokodylek szuka mamy! Wśród dzieci siedzących na sali wraz z rodzicami on jeden jest maluszkiem bez mamusi...

  Więcej  
Afrykańska przygoda
Najbliższy spektakl: / SALA PRÓB
Mariola Fajak-Słomińska

Mariola i Janusz Słomińscy w swoim scenariuszu stworzyli postać bohatera dziecięcego - Jacusia, który we śnie przenosi się na Czarny Ląd. Spotyka tam wiele sympatycznych zwierząt, z którymi przeżywa wspaniałe przygody. Jacuś, choć nie umie mówić, doskonale daje sobie radę - dzięki odwadze i radosnemu usposobieniu. Małe dzieci podążają za bohaterem, ponieważ Jacuś używa dobrze im znanych sygnałów słownych, np. bam, hopla.

  Więcej  
Bajki samograjki
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Jan Brzechwa

„Czerwony Kapturek”, „Kopciuszek”, „Kot w butach”...
Te klasyczne baśnie są znane wielu pokoleniom: dzieci słuchają ich z wypiekami na twarzy, dorośli wspominają ze wzruszeniem. „Bajki samograjki”, wierszowane adaptacje owych powszechnie lubianych historii, zostaną zaprezentowane w listopadzie w Teatrze Lalek „Pleciuga”. Spektakl w reżyserii Anny Augustynowicz to niepowtarzalna szansa spotkania – po raz pierwszy lub kolejny – z twórczością Jana Brzechwy. Zapraszamy widzów małych i  dużych! Premiera na jubileusz sześćdziesięciolecia działalności Teatru Lalek „Pleciuga” pozostawi w Waszej pamięci wiele wspaniałych, teatralnych i baśniowych wspomnień!

  Więcej  
Balbaryk i Złota Piosenka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Artur D. Liskowacki

Adaptacja sceniczna jednej z trzech części przygód Balbaryka autorstwa Artura D. Liskowackiego. Wesoły, przyjazny Balbaryk mieszka w gwarnej i szczęśliwej krainie Tutaj. Pewnego dnia to spokojne życie zostaje zakłócone, gdyż całe Tutaj ogarnia Wielka Cisza. Wszystko, co Balbaryk zna i kocha, jest zagrożone. Jedyny ratunek to odnalezienie Złotej Piosenki, która może przegonić Wielką Ciszę. Wymaga to wyruszenia w długą, niebezpieczną podróż w nieznane krainy. Balbaryk oraz jego przyjaciele, Sumak, Palcaty i Makar Onmu Szelki, postanawiają podjąć się tego niezwykłego zadania.

  Więcej  
Calineczka
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Hans Christian Andersen

Jak to jest być wielkości kciuka i urodzić się z ziarenka zasianego w ogródku? Być porwaną przez paskudną ropuchę i nieczułego chrabąszcza? Zapewne każdy, kto zna piękną i pełną przygód historię Calineczki będzie w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Jedna z najbardziej czarujących opowieści Hansa Christiana Andersena powraca na scenę PLECIUGI.

  Więcej  
Don Juan, czyli...
Najbliższy spektakl: / KAMERALNATYLKO DLA DOROSŁYCH
Molier, na podstawie przekładu Tadeusza Boya-Żeleńskiego

Kim jest w dzisiejszym świecie Don Juan? Słynny libertyn, piękny i wiarołomny młodzian, będący jednym z emblematów naszej kultury. Czy w opowieści o jego brawurowych przygodach miłosnych, zdradach i pojedynkach oraz wyzwaniu rzuconym Opatrzności możemy jeszcze znaleźć dla siebie coś więcej niż zajmującą historię z przewidywalnym morałem? A może właśnie dziś - w czasach, gdy idee i wiary murszeją i rozpadają się, stare wartości nikną pośród nowych zasad, a niekiedy i rozpraszają w pustce - zagadka Don Juana dotyczy nas szczególnie? I zmusza do odpowiedzi na pytania o to, w co wierzymy, czego się lękamy i jak daleko sięgają granice naszej pozornie nieograniczonej wolności?

  Więcej  
Jabłoneczka
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Jan Wilkowski wg K. Czernego w tłumaczeniu Jerzego Zaborowskiego

Pewnego dnia na leśnej polanie wyrosło z ziemi małe drzewko owocowe - jabłoneczka. Mieszkańcy lasu - lis, jeż, dzięcioł, kret - przyglądali się jej z zaciekawieniem. Z czasem zaczęli przyjaźnić się ze swoją niezwykłą towarzyszką. Przeganiali atakujące ją szkodniki, dotrzymywali jej towarzystwa, czekali na pierwsze jabłka.

  Więcej  
Kopciuszek
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
według Tatiany Gabe

Na świecie nigdy nie będzie za wiele miłości, skromności i uczynności. Niech to przedstawienie pozwoli Wam jeszcze raz się o tym przekonać. I najważniejsze - niech pozwoli Wam uwierzyć w cuda...

  Więcej  
Kraina Śpiochów
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Marta Guśniowska

W Krainie Śpiochów wszyscy śpią smacznie, długo i radośnie: król, piastunka, dworzanie, poddani. Tylko królewna Śpioszka nie może spać, bo dręczą ją paskudne Koszmary. Gdy Król Śpioch się o tym dowiaduje się, jest przerażony. Przecież to okropne, nie móc zasnąć! A jeśli Śpioszka nie zaśnie w czasie świąt – nie dostanie prezentu! Bo Święty Mikołaj przychodzi tylko do dzieci, które grzecznie śpią...

  Więcej  
Mała Syrenka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Waldemar Wolański, na podstawie baśni „Mała syrenka” Hansa Christiana Andersena

Oparta na klasycznej baśni H.Ch. Andersena historia wielkiej i tragicznej miłości Małej Syrenki. Podczas sztormu Syrenka ratuje młodego księcia i zakochuje się w nim. Postanawia zatem za wszelką cenę stać się człowiekiem i zdobyć serce ukochanego. Z miłości jest gotowa poświęcić wszystko: swój śliczny syreni ogon, swój przepiękny głos, a nawet samą siebie... Czy książę zdoła to docenić?

  Więcej  
Nie dość blada królewna
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Roksana Jędrzejewska-Wróbel

Pewnego razu w Doskonałym Królestwie przychodzi na świat królewna Miranda. Jest wesoła i bystra, ale czy to wystarczy, żeby spełnić pokładane w niej nadzieje? Bycie córką Najdoskonalszej Pary zobowiązuje. Mister Wizaż i Perfekcyjna Ochmistrzyni robią, co mogą, ale kiedy Miranda zajmuje ostatnie miejsce w konkursie na „Stópkę Kopciuszka”, są wstrząśnięci. Teraz o wszystkim zadecyduje werdykt, jak wyda Urządzenie Do Pomiaru Doskonałości...

  Więcej  
Pinokio
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Marta Guśniowska według Carla Collodiego

Ireneusz Maciejewski wyreżyserował spektakl, który może być odczytywany na wielu poziomach. To propozycja odpowiednia dla dzieci, ale również dla starszych widzów. W tle przygód drewnianego pajacyka można dostrzec bogactwo pobocznych wątków, jak choćby historię Dżepetta, która wskazuje na odwieczną ludzką chęć tworzenia, kreowania świata, pozostawienia po sobie śladu.

  Więcej  
Poruszenie
Najbliższy spektakl: / KAMERALNATYLKO DLA DOROSŁYCH
E.E. Cummings

„Poruszenie” to przedstawienie oparte na wierszach E.E. Cummingsa.

  Więcej  
Przygody Koziołka Matołka
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Kornel Makuszyński i Marian Walentynowicz

Koziołek Matołek to jedna z najsympatyczniejszych i najzabawniejszych postaci polskiej literatury dla dzieci. Któż nie pamięta uroczego białego koziołka w czerwonych spodenkach, wędrującego po świecie? Któż nie miał choć raz ochoty przyłączyć się do Matołka i wspólnie z nim poszukać Pacanowa, w którym kozy kują? Któż nie martwił się i nie śmiał do rozpuku, gdy dzielny, choć nieco niezdarny bohater stawiał czoła kolejnym przeciwnościom losu?

  Więcej  
Przygody Sindbada Żeglarza
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Bolesław Leśmian

Za namową potwora z głębin, nie bez powodu zwanego Diabłem Morskim, młody i spragniony przygód Sindbad wyrusza w świat. Podczas swych podróży zwiedzi magiczne krainy, stanie twarzą w twarz ze śmiertelnymi niebezpieczeństwami, pokocha piękne księżniczki i pozna gorycz niespełnionych marzeń. Czego się dowie o sobie? Jak wielkim hartem ducha, mądrością i odwagą się wykaże? Z czym powróci do Bagdadu, do domu, w którym czeka okropny grafoman, samozwańczy wieszcz wszech czasów, Wuj Tarabuk?

  Więcej  
Rosnę
Najbliższy spektakl: / SALA PRÓB
Mariola Fajak-Słomińska i Janusz Słomiński

Nastrojowa i prosta opowieść o oczekiwaniu na narodziny dziecka oraz o pierwszych chwilach niemowlęcia. Spektakl, utrzymany w rodzinnej atmosferze, pozbawiony jest słów; na dziecięce zmysły oddziałuje poprzez dźwięki, ruch i barwy.

„Rosnę” to urocza propozycja dla rodzin z małymi dziećmi: nie tylko zapewnia powrót do świeżych jeszcze wspomnień, lecz także zaprasza do wprowadzenia maluchów w świat, w którym na pytanie „skąd się wziąłem” można odpowiedzieć przy pomocy teatru.

  Więcej  
SYLWESTER 2015
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENATYLKO DLA DOROSŁYCH

Muzycznie i teatralnie w ostatni wieczór 2015 r.

  Więcej  
Smok w Krainie Parasoli
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Marta Kwiek / scenariusz oparty na motywach baśni „Inna niż wszystkie bajka o smoku” Ireneusza Iredyńskiego

W Krainie Parasoli każdy wie, że „zawsze trzeba mieć przy sobie parasol”; każdy wie, że „rada miejska jest najmądrzejsza”; i każdy wie, że „wszystkie smoki są złe”. Gdy więc pojawia się prawdziwy smok, przerażeni mieszkańcy Parasolkowa postanawiają go zgładzić. Nie słuchają małego chłopca, Mirka, który twierdzi, że legendarny stwór jest miły i niegroźny. Do walki z „przebrzydłym potworem” ruszają wynajęci żołnierze...

  Więcej  
Tańcząca gazela i magiczny tam-tam
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Liliana Bardijewska

To barwne widowisko w formie komediowego musicalu. Tym razem zabierzemy Was do gorącego świata Afryki, w którym Miasto Zwierząt baśniowo łączy się z Miastem Ludzi. To przepiękna i mądra opowieść oparta na prawdziwych motywach afrykańskich bajek. Historia dwóch braci z biednej wioski, którzy chcą odmienić swoje życie: Mussa marzy, żeby zostać bogaczem i ożenić się z córką króla, zaś Abdu poszukuje szczęścia, pomagając ludziom i zwierzętom. Mussa podstępem zdobędzie rękę złej i kapryśnej księżniczki, ale to Abdu będzie miał za zadanie uratować jej siostrę i uszczęśliwić króla. Przed chłopcem staną ogromne wyzwania, którym sprostać pomogą mu (za pomocą czarów!) wdzięczne zwierzęta – tańcząca gazela, pływający w kajaku lampart, czy wiecznie przebierająca się zebra. Ale jak zakończy się ta przygoda – wiedzą tak naprawdę tylko flamingi…

  Więcej  
Tygrysek i kapitan Morgan
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Grzegorz Kwieciński

Mały, odważny i marzący o wspaniałych przygodach Tygrysek wyrusza w świat wraz z piracką załogą kapitana Morgana. Morska podróż zaprowadzi ich aż na plantację uwielbianych przez wszystkich bananów. Starcie między przyjaznymi żyrafami a agresywnymi piratami wydaje się nieuniknione...

  Więcej  
Tymoteusz i Psiuńcio
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENA
Jan Wilkowski

Stworzony przez Jana Wilkowskiego miś Tymoteusz Rymcimci to uroczy rozrabiaka o bogatej wyobraźni i dobrym sercu. Jego przygody bawią i zachwycają kolejne pokolenia dzieci.

  Więcej  
Wybierz Osiecką raz jeszcze
Najbliższy spektakl: / DUŻA SCENATYLKO DLA DOROSŁYCH
Dariusz Kamiński

Piosenki Agnieszki Osieckiej w Pleciudze!

  Więcej  
Zuzu i Lulu
Najbliższy spektakl: / KAMERALNA
Katarzyna Klimek i Edyta Niewińska-Van der Moeren

Zuzu i Lulu, dwie lalki, robią dziewczynce psikusa, uciekają i trafiają do innej przestrzeni. Tam ożywają - przeżywają różne przygody, odkrywają świat rytmu, dźwięku, próbują utożsamiać poznawane dźwięki z instrumentami, które odnajdują. Posługują się dalej prostymi sylabami, słowami, aż wreszcie na oczach widza, tworzą z tych sylab i dźwięków proste, łatwe do zapamiętania piosenki.

  Więcej