
Opowieść o Pięknej i Bestii ma wiele wersji i jest obecna w każdej kulturze. Dotyka tematu zatrzymania się i spojrzenia w głąb drugiego człowieka. Ważne okazuje się spotkanie oparte na pełnym uwagi zauważeniu i wysłuchaniu drugiej osoby. Można zrozumieć wtedy, że potworem nie musi być wcale ktoś o szkaradnym wyglądzie, a nie wszystko, co ładne jest dobre.
Mit o Pięknej i Bestii jest także historią dojrzewania, podróżą, która prowadzi każde dziecko do odłączenia się od swoich rodziców. Bella, główna bohaterka baśni, kocha swojego tatę i jest gotowa oddać za niego życie. Nie chce się z nim rozdzielić, nie chce żyć bez niego. Kiedy jednak odkrywa dobrą duszę Bestii, jego czułe i wrażliwe serce pod powierzchnią brzydoty, dorasta do tego, by zostawić swojego ojca.
Spektakl jest oparty na animacji lalkami, wykorzystującymi w wielu momentach kilkoro lalkarzy prowadzących pojedynczą postać. Dzięki temu osiągamy wysoki stopień iluzji ożywienia lalek. Autorka projektu korzysta z tradycyjnych form, między innymi z japońskiej techniki bunraku. Przedstawienie ma również mocno rozwiniętą warstwę muzyczną, wraz z piosenkami wykonywanymi na żywo przez cały zespół aktorski. Zachwyca także baśniowa scenografia, która nawiązuje nie tylko do „luksusowych” wyobrażeń, ale przede wszystkim do bogactwa natury.
Licencja na korzystanie z Utworów została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS.
tekst: Paweł Paszta i córka Klara
reżyseria i światło: Paweł Paszta
scenografia i kostiumy: Ewelina Brudnicka
lalki: Mária Bačová
choreografia: Bartłomiej Ostapczuk
muzyka: Tomasz Jakub Opałka
przygotowanie wokalne: Sandra Jakubowiak
obsada: Maja Bartlewska, Rafał Hajdukiewicz, Aleks Joński, Katarzyna Klimek, Mirek Kucharski, Marta Łągiewka, Edyta Niewińska-Van der Moeren, Karolina Martin (gościnnie), Grażyna Nieciecka-Puchalik, Robert Ruszkowski (gościnnie), Maciej Sikorski, Krzysztof Tarasiuk
statyści: Kuba Jotko, Janusz Więckowski
inspicjent: Kuba Jotko
garderobiana: Barbara Pawelec